மனிதன் மட்டும்

எறும்பு ஓடி ஓடி பாடு பட்டு

ஒற்றுமையாய் வாழுது

குழவி கூட கூடு கட்ட

இடம் பார்க்குது

குருவி கூட குஞ்சுக்கு

இரை தேடி செல்லுது

கிளிகள் கூட கொஞ்சி குலவி

கதை பேசுது

சோறு போட்டால் நாய்கள் கூட

வால் ஆட்டுது

மனிதன் மட்டும் நன்றி கெட்டு திண்ட

 வீட்டுக்கே இரண்டகம் பண்ணுறான்

மனிதன் மட்டும் வீடு இருந்தும்

அடுத்த வீட்டை பார்க்கிறான்

தன் வீட்டு கஞ்சலை பொறுக்காமலே

அடுத்த வீட்டு குப்பை பற்றி

கதை பேசுறான்

இவன் வாலில்லா குரங்கு என்று 

தன்னை நிலை நாட்டுறான்

ஆசையிலே தாவி தாவி திரிவதனால்

இதை இவன் நிலை நாட்டுறான்

கவி மீனா

 

தன்மானமே

வானை முத்தமிட்டு செல்லுது கரு மேகமே

சத்தமிட்டு பெய்யுது தூவனமே

 

என்னை தொட்டு தொட்டு போகுது

உன் ஞாபகமே

திட்டமிட்டு விதியும் சதி செய்யுமே

கட்டமிட்டு வாழும் பலர் வாழ்விலே

 

விட்டு விட்டு போனது பொன்வானமே

பல தமிழனை கைவிட்டு போனது தன்மானமே

 

கவி மீனா

இது பக்தியா மூட நம்பிக்கையா? மத வெறியா?

என்ன நடக்குது உலகத்திலே என்று எனக்கும் ஒன்றும் புரியல்லே!

வினாயகர்தான் முழுமுதல் கடவுள் என்றும் அவரை வழிபட்டுதான் எந்த காரியமானாலும் தொடங்க வேண்டும் என்பதும் இந்துக்கள் வழக்கம்.

 அது மட்டும் இன்றி   வினாயகருக்கு கொழுக்கட்டை மோதகம்தான்பிடிக்கும் என்று அவித்து வைத்து பூசைகள் எல்லாம் செய்வதும் வழகத்தில் உள்ளது, வினாயகர் சதுர்த்தி அன்று வினாயகர் உருவ சிலைகளை பூசை எல்லாம் செய்து மேழ தாளத்துடன் கடலுக்கு ஊர்வலமாக தூக்கிசென்று கடலுக்கு போடுறாங்களே இது என்ன கொடுமை ? இப்படி செய்வதன் காரணம் என்ன ?

 

கடலுக்குள் எறிய பட்ட வினாயகர் பொம்மைகள், சிலைகள் கடலோடு அடிபட்டு வேறு ஒரு ஊரிலே கரை சேர்ந்து மண்ணுக்குள் தாண்டு கிடந்து, பிறகு ஒரு நாள் யாராவது  அதை கண்டு எடுத்தால்  அது சுயமாக தோன்றிய வினாயகர் உருவ சிலை  என்று கூவி சனங்களை அழைத்து அந்த இடத்தில் கோவில் கட்டி மீண்டும் அந்த வினாயகர் சிலைக்கு ஆராதனைகளும் பூசைகளும் நடைபெறலாம் நடை பெற்றிருக்கலாம்

இது வினாயகருக்கு வந்த சோதனையா? இல்லை மனிதர்களின் சாதனையா?

என்ன என்று ஒன்றுமே புரியவில்லையே!

 

கடவுள் இருப்பதும் உண்மை எல்லா மதத்தவருக்கும் கடவுள் ஒன்றாகதான் இருக்கும் என்பது என் நம்பிக்கை, அதே சமயம் கடவுள் பேரை சொல்லி நடக்கிற சில முட்டாள் தனமான செயல்பாடுகளுக்கும் யுத்தங்களுக்கும் கடவுள் பொறுப்பல்லவே!

மனிதர்களுடைய மடமைதான் இது எல்லாவற்றிற்க்கும் காரணமாகிறது.

 

ஒரு மதத்தை இழிவு படுத்தி இன்னும் ஒரு மதம் சபை வைக்குது  நாம் யாருடைய பிள்ளைகள், எந்த கடவுள் எம்மை படைத்தததார் என்று யார் சொல்லுவார்?

யேசு வந்து அடுத்த மத்தையோ அடுத்தவர்களையோ அவதூறு  பண்ணவில்லை  ஆனால் இன்று யேசுவின் பேரை சொல்லி மதம் மாறிய கூட்டம் இந்து மதத்தை கேவல படுத்தி பேசுகிறது.

 புத்தரோ அல்லாவோ கூட அடுத்த மதங்களையும் அவரவர் நம்பிக்கைளையும் கேவல படுத்தவில்லை ஆனால் இன்று மதங்களை வைத்து உலகில் யுத்தமும் கலவரமும் அவலமும் ஓலமும் கடவுளே என்ன என்று நான் சொல்ல ?

 

இன்னொரு பக்கம் நாட்டிலே பசியும் பஞ்சமும் தலைவரித்து ஆடும் போது கோயில்கள் என்ற பேரிலே தங்கமும் வெள்ளியும் காசும் பாலுமாக பொங்கி வழியுது,

கடவுள் இதை எல்லாம் கேட்டாரா? தனக்கு தர சொல்லி?

எல்லா பொருளும் அவனதாக இருக்கும் போது அவன் தந்த காசையும் பொன்னையும் அவனுக்கே காணிக்கை கொடுப்பதில் என்ன பயன்? அதில் ஒரு பகுதியாவது ஏழைகளுக்கு வாழ்வு கொடுக்க  அல்லது பசியை போக்க உதவுமாகில் கடவுள் நிச்சயம் மனம் மகிழ்வார் என்பதும் இந்த மூளை அற்ற மனிதர்களுக்கு ஏன் விழங்காத புதிராகஇன்று வரை இருக்கின்றதோ?

தெய்வமே இந்த உலகில் நடக்கின்ற அனியாயங்களை தட்டி கேட்க எப்ப வருவீரோ நான் அறியேன் பரா பரமே.

 

கவி மீனா

 

பேதை நான்

 

நீ பாதி நான் பாதி

காணும் இன்பம் ஏதடா

நீ மாறி நான் மாறி

போனதுதான் விதியடா

 

காதல் என்னும் ஓடையிலே

பாடி செல்ல விதியும் இல்லை

பாவி எந்தன் காதலுக்கு

காவியத்தில் இடமும்மில்லை

 

சாமி தந்த பாதையிலே

போதை மாறி போகும் பேதை நான்

காதல் என்னும் போதை மாறி போகும் பேதை நான்

மாயா உலகின் லீலைகளை மறந்து வாழும்

பேதை நான்

 

 

கவி மீனா

 

ஒரு ஆசை முத்தம் தாராயோ?

பெண் பாவை நீயோ ஒரு அழகின் சிகரமடி

நீ என் சிந்தனையை தொட்டு விட்ட தமிழ் கவிதையடி

நீ மலர்களிலே வாசமுள்ள மல்லிகை மலரடி

என் மனம் கவர்ந்தது உன் மாந்தளிர் மேனியடி

சிரிப்பை சிந்துகின்ற உன் முகமோ வட்ட நிலா தோற்றமடி

 

சுற்றி பறக்கின்ற கூந்தல் அழகோ கரு மேக கூட்டமடி

கண்கள் இரண்டும் எனை இழுக்கும் இரு காந்த சுடர்களடி

அதன் மேல் அழகு தருவது வில் போல் உன் புருவமடி

பிரிகின்ற செவ்விதழோ என்னை பித்தம் பிடிக்க வைக்குதடி

தெரிகின்ற வெண் முத்து பல்வரிசை மோகனமாய் இருக்குதடி

 

உன் மின்னுகின்ற மென் கழுத்தோ மயிலின் சாயலடி

பொங்கி வரும் உன் மார்பழகோ ஒரு மாங்கனி தோட்டமடி

உன் சுட்டு விரல்கள் எல்லாம் என்னை தட்டி வீணை மீட்குதடி

உன் பின்னழகும் முன்னழகும் என்னை முத்தமிட தூண்டுதடி

நீ பேசுகின்ற வாய் மொழிகள் என்னை கிறங்க வைக்குதடி

 

நீ நடக்கும் நடை அழகில் நான் மயங்கி போனனடி

காலம் எல்லாம் கைகோர்த்து சேர்ந்து வர என் மனம்  ஏங்குதடி

மலரை சுற்றும் வண்டாக சித்தமோ தினம் சுழலுதடி

கரையை தொட துடிக்கும் கடல் போலே மனமும் அலை பாயுதடி

ஒரு மூன்று வார்த்தை மொழிவதற்க்கு என் இதழ்கள் தவிக்குதடி

 

உன் கண்ணோடு கண் கலப்பதற்க்காய் விழிகள் தூங்காதிருக்குதடி

காதல் தந்த போதையில் நான் பித்தனாய் போனனடி

என் பயித்தியம் முற்றும் முன்பே நீ வைதியம் பாராயோ?

ஆசையாய் ஓர் முத்தம் அன்பாக தாராயோ?

வேல்

 

பாலை போலே

பால் என்றால் வெண்மை மட்டுமின்றி அதில் தாய்மையின் சிறப்பும் அடங்கியுள்ளது, ஒவ்வொரு உயிரினத்துக்கும் பால் இறைவனால் கொடுத்த கொடை தாய்மை அடையும் போது பால் தானாக சுரக்கின்றது  பிள்ளை மேலே பாசம் பொங்கும் போது பாலும் பொங்கி சுரப்பது இறை அருள்.

 பசுவின் கன்றுக்கு என்றே சுரக்கும் பாலில் பசுவின் பாலை மனிதர்களே பெரிதும் சுவைக்கிறார்கள், அதனால்தான் பசுவை தெய்வம் போலே பாவிக்கிறார்கள் இந்துக்கள், தாயின் பாசத்தோடு மனிதர்களுக்கும் பாலை பொழிந்து கொடுக்கும் பசு அன்பின் வடிவமாக கருதப்படுகிறது.

அன்பின் வடிவான பசு தரும் பாலில் எத்தனை  விதமான சத்துக்களும் தாது பொருட்களும் நிறைந்திருக்கு, மேலும் பால் ஆயுர் வேத மருத்துவத்தில் மிக முக்கியமான  உணவாக கருதப்படுகிறது. பாலில்தான் பல மருந்துகளை கரைத்து குடிக்க சொல்கிறார்கள் மருத்துவர்கள் பாலில் எதை கலந்தாலும் அதனால் ஒரு நோய் குணமாகிறது,

பாலோடு மஞ்சளை கலந்து குடிப்பதால் தொற்று கிரிமிகள் சளி தொல்லை நீங்கும் பாலோடு தேனோ வேறு மருந்தகளோ கலந்து குடிப்பது நாட்டு வைத்தியத்தில் முக்கியம். 

 

பாலை போலே வெள்ளை மனம் கொண்ட மனிதர்களை காணபதும் அரிது  இன்றைய காலகட்டத்தில் பால்போலே கள்ளமில்லா உள்ளம் உடையோரை விரல் விட்டு எண்ணினாலும் கிடைப்பது அரிது.

பாலில் நிறைந்த ஊட்டச்சத்து இருப்பதால்  இந்த பாலை பருகுவோருக்கு நல்ல ஆரோக்கியம் கிடைப்பது போலேதான் நல்ல அறிவு கொண்ட மனிதர்களோடு பழகும் போது எமக்கும் மனத்தைரியமும் வாழ்கையில் முன்னேற்றமும் கிடைக்க கூடியதாக அமையும்.

 

பால் கோப்பியில் கலந்தால் பால் கோப்பி

பால் தேசி புளியில் கலந்தால் பன்னீர்

பால் புழித்தால் தயிர் ஆகிறது

அதையும் பிரித்தால் மோர் ஆகிறது

மேலும் வெண்ணெய் என்றும் நெய் என்றும்

சீஸ் என்றும் பட்டர் என்றும்

பால் பவுடர் என்றும் சுவை வேறாகியும்

பாலின் தன்மை மாறாது இருப்பது போலே

நாம் எங்கு போனாலும் யாரோடு பழகினாலும்

எமது குணம் தரம் மாறாது இருப்பதே மேல்

 

கவி மீனா