Sonntag, 18. Juli 2021

 

அந்தி பொழுதினிலே

செந்தமிழ் சோலையிலே

கவி பாடி வரும் ஈழத்து பைங் குயிலே

உன் பூ முகம் பார்கையிலே

நான் மது உண்ணும் வண்டானேன்

 

அந்தி பொழுதினிலே


உந்தன் அன்பி்ன் அரவணைப்பில்

மகுடி கேட்கும் நாகமானேன்

பொங்கி வரும் புது நிலவில்

மின்னும் உன் புனனகை கண்டே

நான் அந்தி மலர் ஆனேன்

 

அன்பே உந்தன் வாய் மொழி ஓசையிலே

அந்த இசையின் ஏழு சுரம் கேட்டே

உன் மடி துங்கும் மதழையானேன்

போன ஜென்ம பந்தத்தினால்

 உந்தன் நேசம் என்னை தூண்டில்

போல்  இழுக்குதடி

Donnerstag, 1. Juli 2021

 

 இந்த காதல் 

காதல் கதை பார்கிறேன்

அகமகிழ்ந்து சிரிக்கிறேன்


காதலித்து பார்த்தேன்

கண் கலங்கி நிற்கிறேன்

பார்பதற்கும் வாழ்வதற்கும்

வேறு பாட்டை காண்கிறேன்

பொய்க்கும் மெய்க்கும்

வெகு தூரம் என சொல்கிறேன்

 


இலக்கியத்தில் காதல்

இனிமை ஊட்டும் காவியம்

வாழ்க்கையிலே காதல்

வெறும் காற்றடைத்த பலூனு

காற்று போனால் பலூன் உடையும்

காமம் முடிந்தால் காதல் மடியும்

 

பொய்யும் புரட்டும் காதலாகி

கைகள் சேர்ந்து மெய் கலந்து

இந்த காதல் வாழ்வு கொஞ்சமே

பொய்கள் எல்லாம் வெளிக்கும் போது

நெஞ்சம் உடைந்து வாழ்வும்

வெறுப்பாய் போகுமே

இந்த காதல் இந்த காதல்

காணாமல் போகுமே!

கவி மீனா

 

Dienstag, 25. Mai 2021

 

கல்யாண சாப்பாடு போடவா

ஊரிலை இருக்கும் வரை எனக்கு பிடித்த சாப்பாடே இந்த கல்யாண வீட்டு சாப்பாடுதான்  பாருங்கோ, நான் சின்னனாக இருந்த காலத்தே எனக்கு காச்சல் வந்து இரண்டு மூன்று நாள் சாப்பிடாமே இருந்தால் நான் அம்மாட்டை கேட்பது கல்யாண வீட்டு சாப்பாடு செய்த தாங்கோ என்று அதை  வாரவை போரவைக்கு எல்லாம் நெடுக சொல்லி சொல்லி அம்மா சிரிப்பா,

கல்லாண வீட்டிலை வாளை இலை போட்டு அதில் ஒன்பது காய்கறிகளோடு வடை பாயாசத்தோடு உணவு பரிமாறுவார்கள் அதில் உள்ள சுவை வேறு எங்கும் வராது


வீட்டிலை விரத நாட்கள் என்றால்  ஐந்து கறி சோறும்  வடை பாயாசமும் அம்மா சமைப்பது வழக்கம் அதை வாளை இலையில் சாபிடுவதும் உண்டு, ஆனாலும் சைவ கல்யாண வீடுகளில் வரிசையாக இருந்து தூக்கு சட்டியில் கொண்டு வந்து பரிமாறும் போதும் அதை சாப்பிடும் போது வந்த சந்தோஸமும்  வேறு எங்கும் வருவதில்லை, அதனாலை நான் அம்மா போகிற கல்யாண வீடுகளுக்கு நானும் வாரன் என்று அடம் பிடிப்து உண்டு ஆனால் அம்மா சொந்தக்காரங்க வீட்டுக்கு மட்டும்தான் கூட்டி போவா அயலுக்குள்ளை நடக்கிற கல்யாணத்துக்கு தானே தனிய போவா  எனக்கு அன்று முழுதும் கவலையாக இருக்கும் அன்று அது எல்லாம் ஒரு பெரிய சோக கதை ஆனால் இன்று நினைத்து பார்த்தால் அது  ஒரு ஞாபகம்தான்

வாளை இலையில்   சாப்பிடுவது அன்று ஒரு ஆசை அதில் மருத்துவ தன்மையும் இருபதாக சொல்கிறார்கள், கல்யாண வீட்டு சமையல் என்றாலே முக்கிய இடம் பெறுவது கத்தரிக்காய் குழம்புதான் மற்றும் உருளை கிழங்கு பிரட்டல்  பருப்பு பயிதம்காய் வாழக்காய் பொரியலும் வறையும் மாங்காய் இஞ்சி கலந்த சம்பலும்

தக்காழி சம்பலும் என பல வித மரக்றி கறிகள் வரும் போது அதை ருசிக்க துடிக்கும் மனசு அதிலும் பப்படம் என்றால் நான் இன்னும் ஒன்று தாங்கோ என்று கேட்பன்,  என்னுடைய அம்மா வில்லி மாதிரி மற்றவைக்கு தெரியாமல் நுள்ளுவா கேட்டு வாங்காதே என்று,  வீட்டை வரும் போது வேறே பேசுவா வெள்ளி க்கிழமை என்றால் வீட்டிலை பப்படம் செய்துதானே தாரன்  பிறகு என்னத்துக்கு காணாதததை கண்ட மாதிரி சபையிலே கேட்டனி என்று, எனக்கும் கொஞ்சம் வாய் துடுக்கு நான் சொல்லுவன் என்னமோ இந்த பப்படம்தான் ரேஸ் ராக இருந்தது என்று

பரிமாறுகிற தூக்கு சட்டியிலை கொண்டு திரிந்து சபை வைக்க எனக்கும் ஆசையாக இருக்கும் அந்த ஆசையையும் விட்டு வைக்க கூடாது என்று ஒருநாள் எங்க அம்மம்மாவின் அந்திரட்டி நடந்த போது யாரும் பார்காத நேரம் தூக்கு சட்டியை தூக்கி கொண்டு நானும் சபை வைக்கிற ஆட்களோடுசேர்ந்து சாப்பிட இருந்தவர்களுக்கு எல்லாம் பரிமாறி  கொண்டு வந்தன்  அம்மா என்னை காணவில்லை என்று சுற்றும் முற்றும் தேடுறது தெரிந்தும் நான் அவவை கணக்கு எடுக்கலை

எல்லாருக்கும் இரண்டு தடவையாக கறியும் போட்டு இரண்டு பப்படமும் போட்டு கொண்டு வர ஒரு மாமா சொன்னார் நீ கனக்க கறியை அள்ளி ஊத்துறாய் அத்தோடு ஒரு ஆளுக்கு ஒரு பப்படம்தான் போட வேணும்  இல்லாட்டி கடைசி பந்திக்கு சாப்பாடு இருகாது என்று, ஆனால் அங்கை சாப்பிட்ட ஒரு ஆளு அவருதான் அன்று சமையல் செய்தவர் அவரு சொன்ன வார்த்தை எனக்கு இன்னும் ஞாபகமாக இருக்கு

அவரு சொன்னார் பிள்ளை உனக்கு நல்ல மனசு பெரிய கை உனக்கு எண்டைக்கும் சாப்பாட்டுக்கு பஞ்சம் வராது நீ நல்லாய் இருப்பாய் என்று மனம் குளிர அவரு சொன்ன வார்த்தை என் மனசிலை பதிந்தே போய் விட்டது, அன்று எனக்கு 18 வயது, அவரு சொன்னது போலே  எனக்கு இன்று வரை சாப்பாடும் கிடைக்குது இன்னும் மற்றவர்களுக்கும் சாப்பாடு போட கூடியதாக இருபது கடவுளின் செயலும்தான்

பிறகு சபை வைக்க நீ ஏன் போனனீ என்ற அம்மாடை கேள்விக்கு நான் மாமாதான் கூப்பிட்டவர் என்று சொல்லி சமாளித்திட்டன் அவவுடைய தம்பிதான் மாமா என்பதால் அவ வாயை மூடிட்டா, இல்லாட்டி பொம்பிளை பிள்ளைகள் ஆட்களுக்கு முன்னாலை நடந்து திரிவது எல்லாம் சரியில்லை என்று கிளாஸ் எடுத்திருப்பா

அன்றைய கல்யாண சாப்பாடும் சபை வைக்கும் முறையும் ஒரு தனி மரியாதையை காட்டும் வந்தவர்களை எப்படி உபசரிப்பது என்பதையே கண்ணும் கருத்துமாய் நினைபார்கள், அதிலும் யாருக்கு முதல் பந்தி முதல் மரியாதை கொடுப்பது என்பதும் இருக்கும்,  குழந்கைளுக்கும் ஆண்களுக்கும் முதல் பந்தி பிறகு பெண்களுக்கு என்று பிரித்து வைபவர்களும் உண்டு, இல்லை குடும்ப சமேதராய் இருந்து சாப்பிடுவமுண்டு எதுவாகிலும் அன்றைய பண்பாடு நிறைந்த கல்யாண வீடுகளும்  கல்யாண சாப்பாடும் இன்று வரை என் நெஞ்சை விட்டு அகலவில்லை,

வெளி நாடு வந்த பிறகு பல கல்யாணவீடுகளுக்கு போய் வந்தாச்சு, கும்பலிலை கோவிந்தா என்ற மாதிரி இங்கு கல்யாண சாப்பாடுகள் கொடுபார்கள் பாருங்க ஆரம்பத்திலை இருக்கிற மேசைக்கு சாப்பாடு கொணர்ந்து பேப்பர் தட்டிலை பரிமாறினார்கள், இப்ப எல்லாம்  நாமாக லைன் கட்டி நின்று  பேப்பர்தட்டு எடுத்து வைத்திருக்கிற சாப்பாடடை பார்த்து பார்த்து வாங்கி கொண்டு போக வேணும் அதிலும் கறிகளில் எல்லாம் எண்ணெய் மிதக்கும்  கத்தரிக்காய் கறிக்கு திரி போட்டால் எரியும் என்று ஒரு நண்பி சொன்னதை நினைத் நான் சிரிபதுண்டு

மேலை நாட்டிலை லைன் கட்டி நின்று நாமாகதான் பேப்பர் பிளேட்டில் போடுறதை வாங்கிட்டு போய் இருந்து சாப்பிட வேணும் அதை கொண்டு போகும் போது கட்டியிருக்கிற நல்ல சேலையிலை பட்டிடுமோ என பயந்து ஒழுகிற கறி ஒன்றுமே நான் எடுப்பதில்லை

இதிலை பாயாசம் என்றால் ஒரு களி மாதிரி தருவாங்கள் வயிற்றை பிரட்டும் இங்கைதான் சனங்கள் ஏதோ காணததை கண்ட மாதிரி முந்தியடித்து சாப்பாடு வாங்க ஓடுவதும்,  பிறகு குறை சொல்லி கொண்டே வளிச்சு அடிபதும் பார்க்க வினோதமாகதான் இருக்கும்

அன்று ஊரிலை சாப்பிட்டது போலே ஒரு கல்யாண வீட்டு சாப்பாடு எனி என்றுமே இல்லை என்றாச்சு!

கல்யாண சமையல் சாதம் காய் கறிகளும் பிரமாதம் அது கௌரவ பிரசாதம் ஹஹஹஹஹஹ!

கவி மீனா

 

சீழ் பிடித்தசிந்தனை

டண்டநக்கா டண்டநக்கா

ஒரு தண்ட சோறு கிங்கு

புட்டுக்கிட்டு போட்டாரு இன்று

இருந்தும் கெடுத்தான் இறந்தும் கெடுத்தான்

என்று ஆனதுதான் வாழ்க்கை

இந்த மனித வாழ்க்கை

உட்கார்ந்த இடத்தில் இருந்தாரு

ஓடி ஓடி ஒழிந்தாரு

ஒட்டாண்டியா வாழ்ந்தாரு

காலன் வந்த போது வகையாகதான்

 மாட்டிகிட்டாரு

 


சுடுகாட்டில் பிணம் எரிந்த தீயும்

இன்னும் ஆறலை

கோட்டான் ஒன்று அலறுது

அவல சத்தம் கேட்குது

நாயும் நரியும் ஊளையிட்டு

ஓடி ஓடி திரியுது

கழுகும் காகமும் அடுத்தவன் சொத்தை

பிச்சு தின்ன சுற்றி சுற்றி பறக்குது

 

என்டை சொத்து என்டை சொத்து என்று

அடிபடுவோர்தான் எத்தனை

இன்றிருப்போர் நாளை இல்லை

இதுதானே உண்மை

சீழ் வடியும் உடம்புக்குள்ளே

சில மனிதருக்கு எத்தனை

சீழ் பிடித்தசிந்தனை

 

என்டை என்டை என்று சொன்னவர்கள்

ஒரு பிடி மண்ணை கூட

அள்ளி செல்ல முடிந்ததா?

கண்ணை மூடி விட்டாலே

காட்சி கூட தெரியுதா?

இந்த உலக காட்சி கூட தெரியுதா?

கவி மீனா


Samstag, 6. Februar 2021

 

சின்னதிரை 


தமிழ் ரிவியில் புது புது சின்னதிரை தொடங்கும்

பழய தொடர்கள் கதை முடியாமலே காணாமல் போகும்.

ஒரு கதையை முடிக்க திராணி இல்லை சனங்களை பேய்காட்டி சும்மா குடும்ப சண்டைகளை

கருவாக்கி, இன்னும் நல்லாக இருக்கிற சனங்களை கெடுக்கவும், வீட்டுக்கு வீடு வில்லன்களையும்,வில்லிகளையும் உருவாக்கவே இப்படி தொலை காட்சியும் சின்ன திரை தொடர்களும் போகின்றது. அதிலும் பெண்களை பக்கா வில்லிகளாக சித்தரித்து பெண் இனத்தையே கேவல படுத்துவதுதான் சின்ன திரை!

எல்லாரும் ஒரே வீட்டிலிருந்து அடிபடுறதுதான் சின்ன திரை கதைகள்.

 ஏன்தான் இப்படி கதை எழுதுறாங்களோ தெரியவில்லை

காசு உழைக்க தொலை காட்சி முதல் நடிகர்கள், நடிகைகள், படப்பிடிப்பாளர்கள் வரை பாடு படுகிறார்கள்.

காசை கொடுத்து அழுது அழுது இந்த தொடர்கதைகளை பார்த்து மற்றவர்கள் நோயை தேடுகிறார்கள்.😀

கற்பது என்னமோ வில்லதனம்தான்!

நானறிய பல வில்லிகள் நம்ம இடத்தில் உருவாகி விட்டார்கள்

ஒரு வீட்டிலை பிள்ளைகளை படிபித்து ஆழாக்கி வேலை கிடைக்கும் வரை வளர்பதுதான் பெற்றவர்களது கடமை, சரி அதுக்கும் மேலே கல்யாணமும் செய்து வைத்து வழி அனுப்ப வேண்டியதுதானே?

 எதற்காக கட்டினவர்கள், கட்டாதவர்கள், வேலை உள்ளவர்கள், இல்லாதவர்கள் எல்லாரும் ஒரே வீட்டில் குடியிருந்து குத்துப்படவேணும்?  இதுதான் என் கேள்வி கேட்டால் கூட்டுக் குடும்பம் என்கிறார்கள்

அப்ப கூட்டு குடும்பம் என்றால் ஒற்றுமையாக இருக்க வேணும் இல்லாது போனால் தனி குடித்தனம் போவதே சிறப்பு!

மேலை நாடுகள் போலே வேலை வெட்டி இல்லாதவர்களுக்கு அரசாங்க பண உதவி கிடைக்காது என்பது இந்தியா இலங்கை போன்ற நாடுகளில் உண்மைதான், ஆனால் அதற்காக பிள்ளைகளிடம் அடாவடியாக காசை பறிபதும் தங்களை பார்க்க சொல்லி வற்புறுத்துவதும் ஏதோ எல்லா சகோதரங்களும் அம்மா அப்பாவோடுதான் சேர்ந்து இருக்க வேணும் என்பதும் ஒரு  வன்முறைதான்

ஒரு பிள்ளையோடு தாய் தந்தை சேர்ந்து வாழலாம் மற்றவர்கள் விரும்பினால் வந்து பார்த்து போகலாம் பண உதவி வேண்டுமாகில் செய்யலாம் அதை விடுத்து கூட்டு குடும்பம் என்ற பேரிலை ஒரே  வீட்டிலை எல்லாரும் ஒரே சமையலறையில்  ஒரே கழிவறையில் காலத்தை கடத்துவதுக்கு பேர் கூட்டுக்குடும்பமாம்,

முதல் இது ஆரோக்கியத்துக்கு கேடு விளைவிக்கும் செயலாகும், ஒவ்வொருத்தரும் தன் வீடு என்று வரும் போது தன் வீட்டை தானே சுத்தமாக வைத்திருக்க பழகி கொள்வினம், மற்றவர்களோடு சேர்ந்திருந்தால் நான் ஏன் வேலை செய்யணும் மற்ற ஆளு செய்யட்டும் என்ற வீண் விவாதங்களும்  வேலை செய்ய, வீட்டை சுத்தமாக வைக்க பஞ்சிபாடும் வருவதோடு சண்டைகளும், நோய்களும் இங்கு வரதானே செய்யும் கேட்டால் இது நம்ம நாட்டு கலாசாரம் என்பார்கள்

ஒரு குடும்பம் தனிய இருந்தாலே வருமானம் போதாட்டி சண்டைதான் வருகிறது இருந்தாலும் வருமானத்துக்கு தக்கமாதிரி வாழதானே வேணும்? இது கும்பல்லிலை கோவிந்தா என்றால் யார் காசிலை யாரு சாப்பிடுறது என்றே தெரியாது

இப்படி ஒரு வாழ்க்கை தேவையா?

இந்த சின்னதிரை இப்படியான கதைகளைதான் எடுத்துககாட்டுது ஒரு சின்னத்திரையிலை மாமியார் மருமக்களின் நகைகளை கூட வாங்கி பூட்டி வைச்சுடுறா நல்ல நாள் பெரியநாளுக்கு போடுறத்துக்கு எடுத்து கொடுத்துப்போட்டு பிறகு வாங்கி திருப்பி  அலுமாரியில் வைத்து பூட்டி கொத்து சாவி அவ இடுப்பிலை

இது என்ன அனியாயம்? பெண்கள் தாய் வீட்டிலிருந்து கொண்டு வந்த நகையை கூட தினமும் போட அனுமதியில்லை

புருஸன் உழைத்த காசிலை நின்மதியாக வாழ முடியா நிலை இதுக்கு பேரு கல்யாணம் குடும்பம், இது இந்தியாவிலை நடக்கிற கூத்து அதைதான் சின்னத்திரைகள் எடுத்து காட்டுது

சண்டையும் துரோகங்களும் வீட்டுக்குள்ளே! அடக்கு முறை சட்டமும் அழுகையும் அதே வீட்டுக்குள்ளே!

இந்த கதைகளைதான் வெளிநாட்டில் வாழும் தமிழரும் காசு கொடுத்து இணைப்பை எடுத்து அழுது அழுது பார்கிறார்கள்,

ஒரு தனிமனிதனையே திருத்த முடியாத உலகத்தில் ஒரு நாட்டையே திருத்த முடியுமா? என்னாலே

 அழுவோரை நினைத்து அழுவதா சிரிபதா?

இல்லை கலாசாரம் என்று சொல்லி ஒரு கூட்டுக்குள்ளே குமிந்து வாழும் பன்றிகளை போலே வாழுகின்ற இந்த கலாசாரத்தை நினைத்து அழுவதா சிரிப்பதா?

யாரைதான் குற்றம்  சொல்லி  என்ன பயன்?

சிவ சிவ என்று நம்ம வழியை பார்த்து நடக்க வேண்டியதுதான்

what to do?

 

 

 

தனிமையிலே

காலை வடை மதியம் முட்டை குழம்பு சாதம்

இரவு பற்றிஸ் என்று நளபாக சமையலோடு

வாழ்க்கை இன்று போகுது

24 மணித்தியாலம் ஓடி ஓடி உழைத்தாலும்

கோடி பணத்தை சோர்த்தாலும்

இந்த ஒரு சாண் வயிற்றோடுதானே


மனம் நிறைந்து போகுது



நாம் வாங்கி வந்த வரம்தானே

மாங்கல்யம் தந்துனா ஆனது

அது தீந்தனா தீந்தனா பாடியே

திசை மாறி போனது

மூக்கணாம் கயிற்றை அறுத்துக்கொண்டு

ஒரு  மாடு குறுக்காலே போனது

அன்பு இல்லா வாழ்க்கையிலே அச்சாணி

உடைந்து வாழ்க்கை வண்டியும் தடம் புரண்டது

 

வந்த பாதை தெரியாமல் போனது

போன வாழ்க்கையும் இளமையும்

திரும்பாது என்றது

கூடு விட்டு கூடு பாயும் வித்தையும்

தெரியாமலே உடைந்து போன கூண்டுக்குள்ளே

கிளி நின்றுசோக பாடல் பாடுது

சொந்தங்கள் ஏதுமின்றி

 தொல்லைகளும் இல்லாமலே

தனிமையிலே இனிமைதானே காணுது

 

 

வந்த வேலை முடிந்து விட்டால்

ஒபிஸ்சும் மூடுது

கர்ம வினை தீர்ந்து விட்டால்

கடமைகளும் முடித்து விட்டால்

நீயும் நடையைதானே கட்டணும்

யாரை நம்பி நீ பிறந்தாய்

போகும் போது கூட வர

 

நீ வந்த பாதை வேறு

போக போற பாதையும் வேறு

சுற்றம் வேண்டாம் சொத்து வேணாம்

சுற்றி நாலு பேரும் வேணாம்

செத்த பின்னே எரிபதற்கு

மின்சாரம் போதுமே

இந்த மின்சாரம் போதுமே!

கவி மீனா