கல்யாண சாப்பாடு போடவா

ஊரிலை இருக்கும் வரை எனக்கு பிடித்த சாப்பாடே இந்த கல்யாண வீட்டு சாப்பாடுதான்  பாருங்கோ, நான் சின்னனாக இருந்த காலத்தே எனக்கு காச்சல் வந்து இரண்டு மூன்று நாள் சாப்பிடாமே இருந்தால் நான் அம்மாட்டை கேட்பது கல்யாண வீட்டு சாப்பாடு செய்த தாங்கோ என்று அதை  வாரவை போரவைக்கு எல்லாம் நெடுக சொல்லி சொல்லி அம்மா சிரிப்பா,

கல்லாண வீட்டிலை வாளை இலை போட்டு அதில் ஒன்பது காய்கறிகளோடு வடை பாயாசத்தோடு உணவு பரிமாறுவார்கள் அதில் உள்ள சுவை வேறு எங்கும் வராது

வீட்டிலை விரத நாட்கள் என்றால்  ஐந்து கறி சோறும்  வடை பாயாசமும் அம்மா சமைப்பது வழக்கம் அதை வாளை இலையில் சாபிடுவதும் உண்டு, ஆனாலும் சைவ கல்யாண வீடுகளில் வரிசையாக இருந்து தூக்கு சட்டியில் கொண்டு வந்து பரிமாறும் போதும் அதை சாப்பிடும் போது வந்த சந்தோஸமும்  வேறு எங்கும் வருவதில்லை, அதனாலை நான் அம்மா போகிற கல்யாண வீடுகளுக்கு நானும் வாரன் என்று அடம் பிடிப்து உண்டு ஆனால் அம்மா சொந்தக்காரங்க வீட்டுக்கு மட்டும்தான் கூட்டி போவா அயலுக்குள்ளை நடக்கிற கல்யாணத்துக்கு தானே தனிய போவா  எனக்கு அன்று முழுதும் கவலையாக இருக்கும் அன்று அது எல்லாம் ஒரு பெரிய சோக கதை ஆனால் இன்று நினைத்து பார்த்தால் அது  ஒரு ஞாபகம்தான்

வாளை இலையில்   சாப்பிடுவது அன்று ஒரு ஆசை அதில் மருத்துவ தன்மையும் இருபதாக சொல்கிறார்கள், கல்யாண வீட்டு சமையல் என்றாலே முக்கிய இடம் பெறுவது கத்தரிக்காய் குழம்புதான் மற்றும் உருளை கிழங்கு பிரட்டல்  பருப்பு பயிதம்காய் வாழக்காய் பொரியலும் வறையும் மாங்காய் இஞ்சி கலந்த சம்பலும்

தக்காழி சம்பலும் என பல வித மரக்றி கறிகள் வரும் போது அதை ருசிக்க துடிக்கும் மனசு அதிலும் பப்படம் என்றால் நான் இன்னும் ஒன்று தாங்கோ என்று கேட்பன்,  என்னுடைய அம்மா வில்லி மாதிரி மற்றவைக்கு தெரியாமல் நுள்ளுவா கேட்டு வாங்காதே என்று,  வீட்டை வரும் போது வேறே பேசுவா வெள்ளி க்கிழமை என்றால் வீட்டிலை பப்படம் செய்துதானே தாரன்  பிறகு என்னத்துக்கு காணாதததை கண்ட மாதிரி சபையிலே கேட்டனி என்று, எனக்கும் கொஞ்சம் வாய் துடுக்கு நான் சொல்லுவன் என்னமோ இந்த பப்படம்தான் ரேஸ் ராக இருந்தது என்று

பரிமாறுகிற தூக்கு சட்டியிலை கொண்டு திரிந்து சபை வைக்க எனக்கும் ஆசையாக இருக்கும் அந்த ஆசையையும் விட்டு வைக்க கூடாது என்று ஒருநாள் எங்க அம்மம்மாவின் அந்திரட்டி நடந்த போது யாரும் பார்காத நேரம் தூக்கு சட்டியை தூக்கி கொண்டு நானும் சபை வைக்கிற ஆட்களோடுசேர்ந்து சாப்பிட இருந்தவர்களுக்கு எல்லாம் பரிமாறி  கொண்டு வந்தன்  அம்மா என்னை காணவில்லை என்று சுற்றும் முற்றும் தேடுறது தெரிந்தும் நான் அவவை கணக்கு எடுக்கலை

எல்லாருக்கும் இரண்டு தடவையாக கறியும் போட்டு இரண்டு பப்படமும் போட்டு கொண்டு வர ஒரு மாமா சொன்னார் நீ கனக்க கறியை அள்ளி ஊத்துறாய் அத்தோடு ஒரு ஆளுக்கு ஒரு பப்படம்தான் போட வேணும்  இல்லாட்டி கடைசி பந்திக்கு சாப்பாடு இருகாது என்று, ஆனால் அங்கை சாப்பிட்ட ஒரு ஆளு அவருதான் அன்று சமையல் செய்தவர் அவரு சொன்ன வார்த்தை எனக்கு இன்னும் ஞாபகமாக இருக்கு

அவரு சொன்னார் பிள்ளை உனக்கு நல்ல மனசு பெரிய கை உனக்கு எண்டைக்கும் சாப்பாட்டுக்கு பஞ்சம் வராது நீ நல்லாய் இருப்பாய் என்று மனம் குளிர அவரு சொன்ன வார்த்தை என் மனசிலை பதிந்தே போய் விட்டது, அன்று எனக்கு 18 வயது, அவரு சொன்னது போலே  எனக்கு இன்று வரை சாப்பாடும் கிடைக்குது இன்னும் மற்றவர்களுக்கும் சாப்பாடு போட கூடியதாக இருபது கடவுளின் செயலும்தான்

பிறகு சபை வைக்க நீ ஏன் போனனீ என்ற அம்மாடை கேள்விக்கு நான் மாமாதான் கூப்பிட்டவர் என்று சொல்லி சமாளித்திட்டன் அவவுடைய தம்பிதான் மாமா என்பதால் அவ வாயை மூடிட்டா, இல்லாட்டி பொம்பிளை பிள்ளைகள் ஆட்களுக்கு முன்னாலை நடந்து திரிவது எல்லாம் சரியில்லை என்று கிளாஸ் எடுத்திருப்பா

அன்றைய கல்யாண சாப்பாடும் சபை வைக்கும் முறையும் ஒரு தனி மரியாதையை காட்டும் வந்தவர்களை எப்படி உபசரிப்பது என்பதையே கண்ணும் கருத்துமாய் நினைபார்கள், அதிலும் யாருக்கு முதல் பந்தி முதல் மரியாதை கொடுப்பது என்பதும் இருக்கும்,  குழந்கைளுக்கும் ஆண்களுக்கும் முதல் பந்தி பிறகு பெண்களுக்கு என்று பிரித்து வைபவர்களும் உண்டு, இல்லை குடும்ப சமேதராய் இருந்து சாப்பிடுவமுண்டு எதுவாகிலும் அன்றைய பண்பாடு நிறைந்த கல்யாண வீடுகளும்  கல்யாண சாப்பாடும் இன்று வரை என் நெஞ்சை விட்டு அகலவில்லை,

வெளி நாடு வந்த பிறகு பல கல்யாணவீடுகளுக்கு போய் வந்தாச்சு, கும்பலிலை கோவிந்தா என்ற மாதிரி இங்கு கல்யாண சாப்பாடுகள் கொடுபார்கள் பாருங்க ஆரம்பத்திலை இருக்கிற மேசைக்கு சாப்பாடு கொணர்ந்து பேப்பர் தட்டிலை பரிமாறினார்கள், இப்ப எல்லாம்  நாமாக லைன் கட்டி நின்று  பேப்பர்தட்டு எடுத்து வைத்திருக்கிற சாப்பாடடை பார்த்து பார்த்து வாங்கி கொண்டு போக வேணும் அதிலும் கறிகளில் எல்லாம் எண்ணெய் மிதக்கும்  கத்தரிக்காய் கறிக்கு திரி போட்டால் எரியும் என்று ஒரு நண்பி சொன்னதை நினைத் நான் சிரிபதுண்டு

மேலை நாட்டிலை லைன் கட்டி நின்று நாமாகதான் பேப்பர் பிளேட்டில் போடுறதை வாங்கிட்டு போய் இருந்து சாப்பிட வேணும் அதை கொண்டு போகும் போது கட்டியிருக்கிற நல்ல சேலையிலை பட்டிடுமோ என பயந்து ஒழுகிற கறி ஒன்றுமே நான் எடுப்பதில்லை

இதிலை பாயாசம் என்றால் ஒரு களி மாதிரி தருவாங்கள் வயிற்றை பிரட்டும் இங்கைதான் சனங்கள் ஏதோ காணததை கண்ட மாதிரி முந்தியடித்து சாப்பாடு வாங்க ஓடுவதும்,  பிறகு குறை சொல்லி கொண்டே வளிச்சு அடிபதும் பார்க்க வினோதமாகதான் இருக்கும்

அன்று ஊரிலை சாப்பிட்டது போலே ஒரு கல்யாண வீட்டு சாப்பாடு எனி என்றுமே இல்லை என்றாச்சு!

கல்யாண சமையல் சாதம் காய் கறிகளும் பிரமாதம் அது கௌரவ பிரசாதம் ஹஹஹஹஹஹ!

கவி மீனா

 

சீழ் பிடித்தசிந்தனை

டண்டநக்கா டண்டநக்கா

ஒரு தண்ட சோறு கிங்கு

புட்டுக்கிட்டு போட்டாரு இன்று

இருந்தும் கெடுத்தான் இறந்தும் கெடுத்தான்

என்று ஆனதுதான் வாழ்க்கை

இந்த மனித வாழ்க்கை

உட்கார்ந்த இடத்தில் இருந்தாரு

ஓடி ஓடி ஒழிந்தாரு

ஒட்டாண்டியா வாழ்ந்தாரு

காலன் வந்த போது வகையாகதான்

 மாட்டிகிட்டாரு

 

சுடுகாட்டில் பிணம் எரிந்த தீயும்

இன்னும் ஆறலை

கோட்டான் ஒன்று அலறுது

அவல சத்தம் கேட்குது

நாயும் நரியும் ஊளையிட்டு

ஓடி ஓடி திரியுது

கழுகும் காகமும் அடுத்தவன் சொத்தை

பிச்சு தின்ன சுற்றி சுற்றி பறக்குது

 

என்டை சொத்து என்டை சொத்து என்று

அடிபடுவோர்தான் எத்தனை

இன்றிருப்போர் நாளை இல்லை

இதுதானே உண்மை

சீழ் வடியும் உடம்புக்குள்ளே

சில மனிதருக்கு எத்தனை

சீழ் பிடித்தசிந்தனை

 

என்டை என்டை என்று சொன்னவர்கள்

ஒரு பிடி மண்ணை கூட

அள்ளி செல்ல முடிந்ததா?

கண்ணை மூடி விட்டாலே

காட்சி கூட தெரியுதா?

இந்த உலக காட்சி கூட தெரியுதா?

கவி மீனா

 

சின்னதிரை 

தமிழ் ரிவியில் புது புது சின்னதிரை தொடங்கும்

பழய தொடர்கள் கதை முடியாமலே காணாமல் போகும்.

ஒரு கதையை முடிக்க திராணி இல்லை சனங்களை பேய்காட்டி சும்மா குடும்ப சண்டைகளை

கருவாக்கி, இன்னும் நல்லாக இருக்கிற சனங்களை கெடுக்கவும், வீட்டுக்கு வீடு வில்லன்களையும்,வில்லிகளையும் உருவாக்கவே இப்படி தொலை காட்சியும் சின்ன திரை தொடர்களும் போகின்றது. அதிலும் பெண்களை பக்கா வில்லிகளாக சித்தரித்து பெண் இனத்தையே கேவல படுத்துவதுதான் சின்ன திரை!

எல்லாரும் ஒரே வீட்டிலிருந்து அடிபடுறதுதான் சின்ன திரை கதைகள்.

 ஏன்தான் இப்படி கதை எழுதுறாங்களோ தெரியவில்லை

காசு உழைக்க தொலை காட்சி முதல் நடிகர்கள், நடிகைகள், படப்பிடிப்பாளர்கள் வரை பாடு படுகிறார்கள்.

காசை கொடுத்து அழுது அழுது இந்த தொடர்கதைகளை பார்த்து மற்றவர்கள் நோயை தேடுகிறார்கள்.😀

கற்பது என்னமோ வில்லதனம்தான்!

நானறிய பல வில்லிகள் நம்ம இடத்தில் உருவாகி விட்டார்கள்

ஒரு வீட்டிலை பிள்ளைகளை படிபித்து ஆழாக்கி வேலை கிடைக்கும் வரை வளர்பதுதான் பெற்றவர்களது கடமை, சரி அதுக்கும் மேலே கல்யாணமும் செய்து வைத்து வழி அனுப்ப வேண்டியதுதானே?

 எதற்காக கட்டினவர்கள், கட்டாதவர்கள், வேலை உள்ளவர்கள், இல்லாதவர்கள் எல்லாரும் ஒரே வீட்டில் குடியிருந்து குத்துப்படவேணும்?  இதுதான் என் கேள்வி கேட்டால் கூட்டுக் குடும்பம் என்கிறார்கள்

அப்ப கூட்டு குடும்பம் என்றால் ஒற்றுமையாக இருக்க வேணும் இல்லாது போனால் தனி குடித்தனம் போவதே சிறப்பு!

மேலை நாடுகள் போலே வேலை வெட்டி இல்லாதவர்களுக்கு அரசாங்க பண உதவி கிடைக்காது என்பது இந்தியா இலங்கை போன்ற நாடுகளில் உண்மைதான், ஆனால் அதற்காக பிள்ளைகளிடம் அடாவடியாக காசை பறிபதும் தங்களை பார்க்க சொல்லி வற்புறுத்துவதும் ஏதோ எல்லா சகோதரங்களும் அம்மா அப்பாவோடுதான் சேர்ந்து இருக்க வேணும் என்பதும் ஒரு  வன்முறைதான்

ஒரு பிள்ளையோடு தாய் தந்தை சேர்ந்து வாழலாம் மற்றவர்கள் விரும்பினால் வந்து பார்த்து போகலாம் பண உதவி வேண்டுமாகில் செய்யலாம் அதை விடுத்து கூட்டு குடும்பம் என்ற பேரிலை ஒரே  வீட்டிலை எல்லாரும் ஒரே சமையலறையில்  ஒரே கழிவறையில் காலத்தை கடத்துவதுக்கு பேர் கூட்டுக்குடும்பமாம்,

முதல் இது ஆரோக்கியத்துக்கு கேடு விளைவிக்கும் செயலாகும், ஒவ்வொருத்தரும் தன் வீடு என்று வரும் போது தன் வீட்டை தானே சுத்தமாக வைத்திருக்க பழகி கொள்வினம், மற்றவர்களோடு சேர்ந்திருந்தால் நான் ஏன் வேலை செய்யணும் மற்ற ஆளு செய்யட்டும் என்ற வீண் விவாதங்களும்  வேலை செய்ய, வீட்டை சுத்தமாக வைக்க பஞ்சிபாடும் வருவதோடு சண்டைகளும், நோய்களும் இங்கு வரதானே செய்யும் கேட்டால் இது நம்ம நாட்டு கலாசாரம் என்பார்கள்

ஒரு குடும்பம் தனிய இருந்தாலே வருமானம் போதாட்டி சண்டைதான் வருகிறது இருந்தாலும் வருமானத்துக்கு தக்கமாதிரி வாழதானே வேணும்? இது கும்பல்லிலை கோவிந்தா என்றால் யார் காசிலை யாரு சாப்பிடுறது என்றே தெரியாது

இப்படி ஒரு வாழ்க்கை தேவையா?

இந்த சின்னதிரை இப்படியான கதைகளைதான் எடுத்துககாட்டுது ஒரு சின்னத்திரையிலை மாமியார் மருமக்களின் நகைகளை கூட வாங்கி பூட்டி வைச்சுடுறா நல்ல நாள் பெரியநாளுக்கு போடுறத்துக்கு எடுத்து கொடுத்துப்போட்டு பிறகு வாங்கி திருப்பி  அலுமாரியில் வைத்து பூட்டி கொத்து சாவி அவ இடுப்பிலை

இது என்ன அனியாயம்? பெண்கள் தாய் வீட்டிலிருந்து கொண்டு வந்த நகையை கூட தினமும் போட அனுமதியில்லை

புருஸன் உழைத்த காசிலை நின்மதியாக வாழ முடியா நிலை இதுக்கு பேரு கல்யாணம் குடும்பம், இது இந்தியாவிலை நடக்கிற கூத்து அதைதான் சின்னத்திரைகள் எடுத்து காட்டுது

சண்டையும் துரோகங்களும் வீட்டுக்குள்ளே! அடக்கு முறை சட்டமும் அழுகையும் அதே வீட்டுக்குள்ளே!

இந்த கதைகளைதான் வெளிநாட்டில் வாழும் தமிழரும் காசு கொடுத்து இணைப்பை எடுத்து அழுது அழுது பார்கிறார்கள்,

ஒரு தனிமனிதனையே திருத்த முடியாத உலகத்தில் ஒரு நாட்டையே திருத்த முடியுமா? என்னாலே

 அழுவோரை நினைத்து அழுவதா சிரிபதா?

இல்லை கலாசாரம் என்று சொல்லி ஒரு கூட்டுக்குள்ளே குமிந்து வாழும் பன்றிகளை போலே வாழுகின்ற இந்த கலாசாரத்தை நினைத்து அழுவதா சிரிப்பதா?

யாரைதான் குற்றம்  சொல்லி  என்ன பயன்?

சிவ சிவ என்று நம்ம வழியை பார்த்து நடக்க வேண்டியதுதான்

what to do?

 

 

 

தனிமையிலே

காலை வடை மதியம் முட்டை குழம்பு சாதம்

இரவு பற்றிஸ் என்று நளபாக சமையலோடு

வாழ்க்கை இன்று போகுது

24 மணித்தியாலம் ஓடி ஓடி உழைத்தாலும்

கோடி பணத்தை சோர்த்தாலும்

இந்த ஒரு சாண் வயிற்றோடுதானே

மனம் நிறைந்து போகுது

நாம் வாங்கி வந்த வரம்தானே

மாங்கல்யம் தந்துனா ஆனது

அது தீந்தனா தீந்தனா பாடியே

திசை மாறி போனது

மூக்கணாம் கயிற்றை அறுத்துக்கொண்டு

ஒரு  மாடு குறுக்காலே போனது

அன்பு இல்லா வாழ்க்கையிலே அச்சாணி

உடைந்து வாழ்க்கை வண்டியும் தடம் புரண்டது

 

வந்த பாதை தெரியாமல் போனது

போன வாழ்க்கையும் இளமையும்

திரும்பாது என்றது

கூடு விட்டு கூடு பாயும் வித்தையும்

தெரியாமலே உடைந்து போன கூண்டுக்குள்ளே

கிளி நின்றுசோக பாடல் பாடுது

சொந்தங்கள் ஏதுமின்றி

 தொல்லைகளும் இல்லாமலே

தனிமையிலே இனிமைதானே காணுது

 

 

வந்த வேலை முடிந்து விட்டால்

ஒபிஸ்சும் மூடுது

கர்ம வினை தீர்ந்து விட்டால்

கடமைகளும் முடித்து விட்டால்

நீயும் நடையைதானே கட்டணும்

யாரை நம்பி நீ பிறந்தாய்

போகும் போது கூட வர

 

நீ வந்த பாதை வேறு

போக போற பாதையும் வேறு

சுற்றம் வேண்டாம் சொத்து வேணாம்

சுற்றி நாலு பேரும் வேணாம்

செத்த பின்னே எரிபதற்கு

மின்சாரம் போதுமே

இந்த மின்சாரம் போதுமே!

கவி மீனா

 

 

 

 

 

 

ஆண்டவன் தீர்ப்பு 

சுற்றி வர மாடி கட்டி

மாடி மேலே மாடி கட்டி

மரங்களையும் வெட்டி முறித்து

சூரிய சந்திரனையும் மூடி  மறைத்து

நாகரீக நாடாக மேலை நாடு இங்கே

அதில் கூண்டுக்குள்ளே கோழி போலே

நம்ம வாழ்க்கை ஓடுது

 

காணி வளவு தோட்டம்

துரவென்று வாழ்ந்த சனம்

இங்கு ஓடி வந்து அடைபட்டு

மனம் நொந்து வெந்து சாகுது

குருவி கூட கும்மாளமாய்

அங்கும் இங்கும் பறக்குது

நம்ம சனம் தேடி வந்த வாழ்க்கை

இங்கே தடம் புரண்டு ஆடுது

 

காடு கரம்பு சுற்றி திரிந்த

மனிதர் கூட

காடுமின்றி மலையுமின்றி

இயந்திரமாய் வாழுது

கொட்டும் அருவியில் குழித்து

வாழ்ந்த சனங்கள் கூட

இங்கே வீட்டுக்குள்ளே

மல சலம் கழிக்குது

 

பேராசை பெரும் தரித்திரமாய்

போனதுதான் மீதியா?

போதாக் குறைக்கு கொரோனா வந்து

வாயை மூக்கை பொத்த சொன்னதா?

 

பாவம் செய்த மனிதரெல்லாம்

சாகாமல் நிக்கையில்

சும்ம போரவன் வந்தவனை எல்லாம்

கொரோனா பிடித்து கொல்லுதா?

ஆண்டவன் தீர்ப்பு இதுதான் என்றால்

ஆடும் மனிதன் என்ன செய்வான்

இந்த பூமி என்னும் மேடையிலே

ஆடும் மனிதன் என்ன செய்வான் ?

 

கைலாயம் 

கைலாயம் என்கின்ற மலை இமையமலை தொடரில் ஒரு பகுதியாகும், இது சீனாவுக்கு கிட்டதான் இருக்கு மற்ற மலைகளை விட இது கொஞ்சம் நிறம் மாறி காணபடுவதாக சொல்கிறார்கள், இந்த கைலாயம்தான் தான் நமது சைவ கடவுளான சிவபெருமான் தனது பூத கணங்களுடனும் நந்தியுடனும் பார்வதியுடனும் இருபதாக இந்து சமய வரலாறுகள் சொல்கிறதா?  அல்லது வேறு ஒரு கைலாயம் இருக்கா?

அப்படி இந்த மலைதான் சிவன் வாழும் கைலாயம் எனில் அவரே தமிழர்கள் இல்லாத ஒரு தேசத்தில்தான் போய்  அதுவும் சீனாவுக்கு அண்மையில்  குடி இருபதால் தமிழனை விட்டு தள்ளியிருபதே மேல் என்று அவரே நினைத்ததுதான் உண்மை!

இந்த மலை பகுதி சீனாவின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருக்கும் திபத் நாட்டில்தான் இருக்கிறது என்று உலக வரை படம் கூறுகிறது அப்போ சிவன் தமிழரா? இல்லை சீனக்காரனை சேர்ந்தவரா? இதுதாங்க எனது கேள்வி

எல்லாம் சிந்திக்க வேண்டிய விடயம் அல்லவா?

தமிழர்களின் அல்லது இந்துக்களின் கடவுள் ஏன் சீனாவுக்கு கிட்ட போய் இருக்கிறார்?

அவர் கழுத்திலை பாம்பை தாங்கி   பாம்புக்கு அடைகலம் கொடுத்திருந்தும், எப்படி சீனர்கள் பாம்புகளை பிடித்து பொரித்து குழம்பு வைத்து சாப்பிடுறாங்கள் ? இது எனக்கு பெரிய யோசனையாக இருக்கு!

சிவன்தான் முழுமுதல் கடவுள் என்று இந்துமதம் சொல்லும் போது அவர் ஏன் இந்துக்கள் உள்ள நாட்டில் இல்லாமல் அல்லது  எல்லா உயிர்களையும் காக்கும் தெய்வமாய் இருப்பாராகில் ஏன் சீனா பக்கத்திலை தன் இருப்பிடத்தை வைத்தார் இது ஒரு ஒரு புறம் இருக்க,

சிவனை பற்றி ஆன்மீக போதனை செய்பவர்களளும் சிவனடியார்களும் ஆண்டிகளாகதான் அலைய வேணும் என்று இந்து மதம் சொல்லுதா? சிவனையே தியானிக்கும் ஆண்டிகள் காசியிலே வெறும் கோமணதோடு சிவயோகம் என்று சொல்லி சொல்லி  அகோரிகளாய் ஆடுதுகளாம், ஆன்மீக வாதிகள் என்று சொல்லி பல கள்ள சாமியார்கள் வேறே ஊரையே எமாற்று கிறார்கள் இதில் சிவனை பற்றி சொல்வோரும் கும்பிடுவோரும் பிரம்மசாரியம் காக்க வேணும் என்று ஒரே கெடு பிடியாம் உலகிலே இந்துகளிடையே!

ஆனால் சிவபெருமானுடைய சரித்திரத்தை படித்து பார்த்தால் அவர் மூன்று முறை திருமண் செய்திருக்கிறார் அதுவும் வயது எல்லை இன்றி!

முதலில் தட்சனின் மகளை திருமணம் செய்து, அம்பிகை  சிவனுக்காக தட்சனுடன் சண்டையிட்டு தனது கணவரான சிவபெருமானை தந்தை தட்சன் மதிக்காது போனதால் கோபமுற்று,  தட்சனின் யாக குண்டத்தில் நெருப்பில் விழுந்து இறந்ததாகவும், அந்த எரிந்த உடலை சிவன் பார்த்துக் கொண்டு கவலையில் இருந்ததால் உலக இயக்கங்கள் யாவும் தடை பட்டு போக விஸ்ணுதான் தனது சக்கரத்தால் அந்த அம்மனின் உடலை சிதறடித்து அம்மனின் இறந்த உடல் துண்டுகள் யாவும் பூமியில் விழுந்ததாகவும், விழுந்த இடமெல்லாம் சக்தி பீடங்கள் உருவாகினதாகவும் ஒரு கதை உண்டு!

அதன் பின்னர் அம்மன் பர்வதராஐனின் மகளாக பிறந்து வந்து சிவனை மீண்டும் மணமுடிக்க, அங்கு சில புரிந்துணர்வு இல்லாமல் போகவே சிவன் சாபம் கொடுத்து அம்பிகை மீண்டும் பூலோகத்தில் பாண்டிய மன்னனின் மகளாக பிறந்து வளர்ந்து சிவனை மாலையிட்டதாக சிவன் பார்வதி கல்யாணம் இந்து சரித்திரத்தில் இடம் பெற்றது!

அப்படி சிவபெருமான் மூன்று தடவை திருமணம் செய்திருக்கும் போது,  அதை விட கங்கையை தலையில் சூடியதால் சிவனுக்கும் பார்வதிக்கும் இடையில் மனகசப்பு வந்ததாக கூட கதையுண்டு, இப்படி சிவனின் கதை களை கட்டி இருக்கும் போது, விஸ்ணு மோகினியாக வடிவம் எடுத்து போது அவர் மீது ஆசை கொண்ட சிவனும் மோகினியும் ஒன்று கூடியதால் உருவான குழந்தைதான் ஐயப்பன் என்று வேறு ஒரு புரளி  இருக்கு!

இது இப்படி இருக்க பூலோகத்தில் சிவனடியார்கள் ஆண்டியாக அலையவும் ஆன்மீக போதனை செய்வோர் பெண்களை பார்க்கவே கூடாது என்றும் சட்டம் போட்டதா இந்த இந்து மதம்?

ஆன்மீக போதனை செய்யும் அந்த நித்தியானந்தா தான் சாமியும் இல்லை சாமியாரும் இல்லை என்று அப்பட்டமாக சொல்லும் போது அவன் பெண்களை தொட்டுடான் தொட்டுடான் என்று ஒரே கோஸம் இந்தியாவிலே எனக்கு இதுதான் புரியவில்லை

மூன்று முறை மணமுடித்த சிவன் இதை சொன்னாரா?  தலையிலே கங்கையை சூடிகொண்ட அந்த சிவனா இதை சொன்னார்? உண்மையில் சிவ பக்தர்கள் என்றால் சிந்தித்து பார்தால் உண்மை விழங்கும்

ஆன்மீக வாதிகள் காதலிக்க படாது என்று ஏதும் சட்டம் உண்டா? யாராக இருந்தாலும் ஒழுக்கமாக வாழுவதுதான் முறை, அதை விட்டு ஆன்மீகம் பேசுவோருக்கு காதல் கல்யாணம் குடும்ப வாழ்க்கை ஒன்றும் ஆகாது என வாதாடுவோர் சிவபெருமான் மூன்று தடவை மணமுடித்த கதையை சரித்திரமாக  போற்றவும் பாடவும் மட்டும் மனசு எப்படி ஒத்துக்கொள்ளுது?

இந்த சனங்களின் தொல்லை தாங்காமல்தானே சிவனே ஓடி ஒழிந்து இந்துகளையும் கைவிட்டு சீனாவில் போய் கைலாயத்தில் குடியிருக்கிறார்

இப்படி ஒரு கட்டுரையை நான் எழுதுவதால் நான் நாஸ்தீகவாதி இல்லை எதையும் சிந்திக்க வேணும் சிந்தித்து பார்த்தால் பல உண்மைகள் புரியும் என்பது எனது  கருத்து!