மனிதன் மடிந்தால்

காய்ந்த மரமும் விறகாகுது

கருகிய சருகும் பசளையாகுது

அறுத்த புல்லும் வைக்கோல் ஆகுது

உதிர்ந்த பூக்களும் வாசனை திரவியமாகுது

வெடிச்ச பருத்தியும் பஞ்சாகுது

விழுந்த பழங்களும் விதையாகுது

செத்த மீனும் கருவாடாகுது

உடைந்த முட்டையும் ஒம்லெட் ஆகுது

வெட்டிய ஆடும் பிரியாணியாகுது

மனிதன் மடிந்தால் யாருக்கு லாபம்

இறந்த பின்பும் வெறும் தொல்லையாகிறான்

எழுதா காணிக்காக சொத்துக்காக

இருப்பவரை கூட அடிபட  வைத்தே சாகடிக்கிறான்

இதுதான் உண்மை

உணர வேண்டிய உண்மை

கவி மீனா

சுத்துது சுத்துது

 

சுத்துது சுத்துது சுழன்று சுத்துது

கன நேரம் கடந்தும் சுத்துது

கணணி திறக்க ஒரு வளையம் சில நேரம் சுத்துது

அதை பார்த்து பார்த்து கண்ணும் சுத்துது

 

கடிகார முள்ளில் கம்பி சுத்துது

சத்மிட்டு  சுழன்று சுத்துது

கால சக்கரம்  சுழன்று சுத்துது

அதில் மனித வாழ்வும் நின்று சுத்துது

 

 

சுத்துது சுத்துது பூமி சுத்துது

கண்ணுக்கு தெரியாமலே அதுவும் சுத்துது

சூரியர் சந்திரர் சேர்ந்து சுத்துது

அதில் கோள்களுமே ஈர்பில் சுத்துது

 

 

வண்டி சக்கரம் உருண்டு சுத்துது

சுமைகளும் அதில் ஓடி சுத்துது

என்னை சுற்றி எல்லாம் சுத்துது

அதை நினைத்து பார்த்தால் தலையும் சுத்துது

 

சுத்துவது எல்லாம் சுத்தாமல் நின்றாலும்

பூமி மட்டும் சுத்தி கொண்டே நிக்குது

முடிவு இல்லாமல் சுத்தி கொண்டே நிக்குது

கவி மீனா

அம்பிகை பாதம்

உலகம் என்னும் மேடையிலே

நாடகம் ஆடிடும் மானிடரே

நாளை என்பது நிச்சயமில்லை

யாரை நம்பி நாமிருப்போம்

 

பணமும் பதவியும் உள்ளவரை

உணவை கண்ட காக்கைள் போல்

ஆயிரம் உறவுகள் சுற்றி வரும்

அன்பு இல்லா உலகத்திலே

ஆறுதல் சொல்ல யார் வருவார்

 

ஊருக்காக உறவுக்காக வாழ்வதிலே

நம் உயிர் மூச்சும் நின்று விடும்

வந்த வழியே போவதற்கு

 வழி துணை கூட தேவையில்லை

 

பொய்யான உறவை நம்பி

புளிதியிலே புரளாது

அக இருளை போக்க

அம்பிகை பாதம் நினைத்திடுவோம்

அவள் பாதம் நினைத்திடுவோம்

 

கவி மீனா

கடவுள் கரம் நீட்டுவார்

ஒரு தமிழ் பிராத்தனை வைக்கிற இடத்திலை ஒரு நாள் இந்தியாவிலிருந்து வருகை தந்த அவர்களது பாதிரியார் ஒருவர் ஒரு கதை சொல்லி கொண்டிருந்தார்.

அதாவது ஒரு பிராமணன் தினமும் குளத்திலை குளித்து விட்டு அருகில் உள்ள கோவிலுக்கு போய் பூசை செய் வானாம் அந்த ஏழை பூசாரி தினமும் பக்தி சிரத்தையோடு மந்திரங்கள் சொல்லி கொண்டு கோவிலுக்கும் குளத்துக்குமாக போகும் பாதையிலுள்ள சேச் பாதிரியாரான அவர் இதை கவனித்துக் கொண்டே இருந்தாரம்.

ஒரு நாள் அந்த சேச்சில் அதாவது தேவாலயத்தில் ஒரு பெருநாள் என்பதால் வெளியே வாசலில் நின்று அந்த பாதிரியார் பிராத்தனை செய்து கொண்டிருக்கும் போது கூட்டமாக நின்ற சனங்களுக்கு முன் வரிசையில் அந்த பிராமணனும் நின்று கொண்டிருப்பதை அந்த பாதிரியார் கவனித்ததுக்கொண்டே இருந்தார்,

கடைசியாக பிராத்தனை முடிந்ததும் பாதிரியார் அந்த பிராமணனை அணுகி நீங்கள் முழு நேரமும் இங்கே நின்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தீர்களே எனது பிராத்தனை எப்படி இருந்தது என வினாவினாராம்.

அப்போது அந்த பிராமண பூசாரி சொன்னது என்னவெனில் பெரியவரே பாதிரியாரே நீங்கள் என்னமோ கனக்க பேசிக்கொண்டிருந்தீர்கள் அது ஒன்றும் என் காதில் விளவில்லை ஆனால் எனக்கு உங்களுக்கு பின்னாலே உயரத்தில் நீங்கள் சொல்கிற யேசு நிற்பது தெரிந்தது அவர் என்னை பார்த்துக்கொண்டு நின்றார் அதனால்தான் நானும் நின்றேன் என்றானாம்.

இதை கேட்ட பாதிரியார் அப்படியா இப்போதாவது உனக்கு எந்த மதம் உண்மை என்பதை விளங்க முடிகிறதா? என கேட்டாராம் என இங்கு வந்து போதனை செய்த பாதிரியார் இந்து மதத்தை அதாவது சைவ சமயங்களை இழிவு படுத்தி பிரச்சாரம் செய்து கொண்டிருந்தார் ஆனால் அந்த பாதிரியாருக்கு விளங்கவில்லை  அந்த பிராமணன் கண்ட யேசுவை அவர் காணவில்லை என்பது!

அடுத்த மதங்களை தூற்றுவதால் மட்டும் கடவுளை காணமுடியாது  உண்மையான பக்தி இறைவனிடம் இருந்தால் கடவுள் எந்த வடிவில் நின்றாலும் எமது கண்ணுக்கு தெரிவதுடன் எமக்கு துன்பங்கள் வரும் போது கைகொடுத்து உதவவும் கடவுள் கரம் நீ ட்டுவார் என்பதுதான் உண்மை.

கவி மீனா

சிரிக்க வைத்து

எந்த குழந்தையும் பிறக்கும்

 போது சிரிப்பதில்லை

மனித வாழ்வின் துன்பத்தை

அது அறிந்தே அழுது கொண்டே பிறக்கிறது

அழுதுகொண்டே பிறந்த மனிதனுக்கு

 

இறக்கும் வரை அழுகை ஓய்வதில்லை

உலகில் எங்கோ ஒருவன் சிரிக்கின்றான்

அவன் வாழும் போதும் சிரிக்கின்றான்

ஒரு சிலரே அடுத்தவரை சிரிக்க வைத்து

தானும் மகிழ்கின்றான்

மனிதர் படும் துயரை கண்டு

ஆண்டவன் எங்கோ இருந்து சிரிக்கின்றான்

கவி மீனா