பக்தர்களே

பாற்கடலில் பள்ளி கொள்ளும் பரந்தாமன் மகாவிஸ்னு தான் கடவுள் என்றார்கள், மும் மூர்த்திகளில் ஒருவர் என்றும் முத்தொழிலில் அழித்தல் தொழிலை பார்பவர் என்றும், அவருக்கு திருமால் கோயில்கள் கட்டி வழிபாடு செய்து வந்தார்கள். பின்னர் அவரின் அவதாரம் என்று சொல்லி கோகுலத்தில் லீலைகள் புரிந்த கண்ணனையும் வழிபட்டார்கள், அதன்பிறகு அவதார புருசன் என்று சிறீ ராமனையும் பக்த்தியோடு வழிபட்டார்கள்,  இத்தோடு விட்டார்களா நமது பக்த கோடிகள்?

ராமபிரானின் அன்புக்கு பாத்திரமானவரும்,  சீதாபிராட்டியை கண்டு பிடிக்க உதவியருமான அனுமானைக் கூட வழிபட்டார்கள்.அவரும் கடவுளின் அவதாரம் என்றார்கள், சரி போனால் போகட்டும் அனுமானின் வால் போல் பக்தர்களும் இந்தியாவில் தொட்டு இலங்கை வரை நீண்டே போனார்கள். சரி வால் நீண்டாலும் அனுமான் போல் வாயாவது மூடி நிற்க்கும் ப க்தர்களுக்கு என்று பேசாமலே நாமும் இருக்கின்றோம், கடவுள் தூணிலும் இருப்பார் துரும்பிலும் இருப்பார் என்று சொன் மக்கள் , எனி என்ன எலியை கும்பிட போகிறார்களா? என யோசிக்கையில்.

கடவுள் பேரை சொல்லி ஏமாற்றி பிழைக்கும் மனிதர்களை கூட சில சிந்திக்க தெரியா மனிதர்கள் கடவுள் என்றே நம்புவதுதான் ஆச்சரியம், கையில் வெண்ணெய் இருக்க நாம் நெய்க்கு அலைவது போலே கடவுள் எம்முடனே இருக்கும் போது அவனை தேடி நாம் போலி மனிதர்களை எல்லாம் நம்பி ஏமாறுவது சரியா? சிந்திக்க தெரிந்தவர்கள் சிந்திப்பார்கள் இல்லை நாம் சொந்த புத்தியின்றி மக்கிதான் போவோம் என அடம் பிடிப்பவர்களை நாம் சொல்லியும் திருத்த முடியாது.

சாயிபாபா தொட்டு பாபா நித்தியானந்தா வரையில் கள்ள சாமியார்கள் என்பதை நிருபணம் செய்த பின்பும் இன்னும் அவர்களை நம்புவோர் உலகில் இருக்கதான் செய்கிறார்கள்.

உண்மையாக கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவர்கள் இவர்களை நம்ப மாட்டார்கள்  அனுமான்,  பாம்பு போன்றவற்றையும் வணங்க மாட்டார்கள், முன்பு ஒரு காலத்தில் ஆஞ்சனேயர் பக்தர்கள் காதலிப்பதில்லை திருமணமும் செய்வதில்லை செய்தால் ஆஞ்சனேயர் கோவிப்பார் என்று சொல்லி வந்தார்கள், அப்படி தான் இதுவரை கதைத்து வந்த பக்த கோடிகள் இப்போ என்ன செய்கிறார்கள் தெரியுமா? அது தான் இன்றைய புதிய திருப்பம் ஆஞ்சனேயர் பக்தர்கள் இன்று ஐரோப்பாவில் ஒரு கோயிலும் வைத்து அதற்குள் ஒரு கல்யாண மண்டபமும் வைத்து  திருமணமும் செய்தல்லவா வைக்கிறார்கள்.

வருமானம் வருகுது என்பதற்க்காக எப்படி தங்கள் வசதிக்கு ஏற்றபடி கோயில்களும் மாறுது கோயில் முறைகளும் மாறுது பக்தர்களும் மாறுகிறார்கள் பூசாரிகளும் மாறுகிறார்கள் இது தான் எனது கவலை. தமது வசதிக்கு தக்கபடி விதி முறைகளை மாற்றி அமைக்க வல்லவன் தான் தமிழன் ஆனாலும்  மற்றவர்களை ஏமாற்றுகிற மாதிரி ஒரு நாளும் கோயில்களை ஒரு வருமானம் தரும் யுக்த்தியாக மாற்றக் கூடாது.

ஏன் கல்யாண மண்டபத்தை தனியாக வைத்து அவர்கள் தமது பிளைப்பை நடாத்தக் கூடாதா? சாமி என்ற பெயரில் பக்தி என்ற  பெயரில் மக்களை ஏமாற்றி பூசை புனஸ்காரம் என பணங்களை  வாங்கி  ஒரு நாளும் மற்றவர்கள் காதில் பூ வைக்காதீர்கள் இதை நான் சொல்லி என்ன பிரயோசனம்?

ஏமாறுகிறவர்கள் இருக்கும் வரை ஏமாற்றி பிழைப்பவர்கள் கூடும் போது நமக்கென்ன வேலை என விலகி போவது தான் முறையா?தயவு செய்து ஆஞ்சனேயர் பக்தர்களே உங்கள் பதில்தான் என்ன?  ஆஞ்சனேயரும் தெய்வமா? அவர் பக்தர்கள் திருமணம் செய்வார்களா? உண்மை தெரியவில்லை கொஞ்சம் பதில் தான் சொல்வீர்களா?

கவி மீனா

உறவுகள் எங்கோ

நடக்க நினைக்கும் போது கால்கள் என்னை வாரி விட்டது

நிலவை ரசிக்க நினைத்த போது தூ க்கம் என்னை தொட்டது

பாட ஆசை பட்ட போது குரலும் கட்டி விட்டது

பாசம் காட்டிய போது உறவுகள் எங்கோ சென்றது

உன்னை மறக்க நினைத்த போது நினைவுகள் மல்லு கட்டுகிறது

அறுவடை செய்யும் வேளை வெள்ளம் வந்து அழித்தது

கவி மீனா

 

 

தலைகால் புரியாமல்

புலம் பெயர் வாழ்வில்

சுதந்திரம் என்ற பெயரில்

சிதைந்தது தமிழர் வாழ்வு

அழிந்தது இன்ப தமிழின் மூச்சு

சுததந்திரம் கூடியதாலே

தறுதலையாக சுற்றுதுகள் சில இளவட்டம்

தலைகால் புரியாமல் பேசுதுகள்

நம் இனிய தமிழ் மொழியை

தமிழனுக்கில்லை இங்கே நின்மதி

அவன் வாரிசுகளுக்கு இல்லை கலாச்சாரம்

புகைக்காத கையும் இல்லை

குடிக்காத வாயும் இல்லை

பருவம் வந்தால் ஜோடியின்றி போகாத

இளசுகள் இல்லை

ஆடை மாற்றி எறிவது போல்

இது ஆளை மாற்றும் உலகம்

நாகரீகம் என்று சொல்லி

அரை குறை நாகரீகத்தில்

அலங்கோலமாய் அலைவது

சிலருக்கு தினம் வாடிக்கை

அதை பார்த்து பேசுவதே

பலருக்கு நல்ல வேடிக்கை

குண்டுமணி தங்கமின்றி ஊரில்

குமரிகள் கண்ணீரில் வாட்டம்

இங்கு ஆண்கள் கழுத்திலும் கையிலுமே

குண்டு குண்டா தொங்குது தங்கம்

தமிழர் இங்கு இரவு பகல் தெரியாமல்

காசை தேடி ஓட்டம்

இளசுகளோ சற் என்றும் பேஸ்புக் என்றும்

டீஸ்கோ என்றும் ஜோடியை தேடி ஆட்டம்

இங்கே காசு பணம் கூடி கலாசாரம் ஓடி

போனதுதானே புலம் பெயர் வாழ்வில்

கலப்பட திருமணமும் கலந்தது காதலில்

பல வித பாசையும் குழைந்தது மோதலில்

கற்பா மானமா இதற்க்கு வி ளக்கம்தான் யாரம்மா?

இந்த உண்மைகளை பேசினால் குற்றவாளி நான் அம்மா

குற்றவாளி நான் அம்மா

கவி மீனா

சிரிக்க வைத்து

 

எந்த குழந்தையும் பிறக்கும்

 போது சிரிப்பதில்லை

மனித வாழ்வின் துன்பத்தை

அது அறிந்தே அழுது கொண்டே பிறக்கிறது

அழுதுகொண்டே பிறந்த மனிதனுக்கு

இறக்கும் வரை அழுகை ஓய்வதில்லை

உலகில் எங்கோ ஒருவன் சிரிக்கின்றான்

அவன் வாழும் போதும் சிரிக்கின்றான்

ஒரு சிலரே அடுத்தவரை சிரிக்க வைத்து

தானும் மகிழ்கின்றான்

மனிதர் படும் துயரை கண்டு

ஆண்டவன் எங்கோ இருந்து சிரிக்கின்றான்

கவி மீனா