அம்பிகையை துதி மனமே

அம்பிகையை துதி மனமே

 

இந்த பூமி சத்தியம் பரிமளிக்கும் தெய்விக பூமியாக இருக்கும் வரை அற்புத சக்திகள்  இறை அருளை எங்கும் பிரதிபலித்தது இந்த பூமி ஒரு காலத்தில் ஞான பூமியாக திகழ்ந்தது உண்மை.

ஆனால் இன்று ஆன்மீகம் குன்றி அதர்மம் தலை தூக்கி நிக்கும் வேளையிலே இறை அருளும் குன்றி போகிறது அதனால் பஞ்சமும் இயற்கை அழிவும் பெருகி ஏதோ ஊழிக்காலம் நெருங்குவது போல் இருக்கும் நிலையை இன்று பூமி காண்கிறது என்றால் பூமிக்கு இறை சக்தி குறைந்து போவதையே எடுத்துக்காட்டுகிறது

அங்கிங்கெனாத படி எங்கும் பிரகாசமாக விழங்குகின்ற பரம் பொருள் தாய் வடிவாகி குருவாகி குவலயம் தன்னில் திருவடி வைத்து ஆன்மாக்களின் ஈடேற்றம் கருதி பற்பல வடிவில் எழுந்தருளி அருள்பாலித்தாள்

காளியாய் கழி நடனம் புரிந்தவள், துர்கையாய்  சூரனை வதம் செய்தவள், பார்வதியாய் சிவனோடு சரிபாதி கொண்டவள், கருமாரியாய் மகமாரியாய் முத்துமாரியாய் அன்னை அபிராமியாய் காமாட்சி என  சகல வடிவம் கொண்டவள் அவளே, சரஸ்வதியாய் இலக்குமியாய் சகல நன்மைகள் செய்பவள் அவளே, கைலையிலும் இமயத்திலும் அண்டதிலும் அகிலத்திலும் எங்கும் நிறைந்த எம் மாகாசக்தியை துதி மனமே. ஆதி சக்தி நாயகியை துதி மனமே.

 

'உதிக்கின்ற செங்கதிர் உச்சிதிலகம் உணர்வுடையோர்

மதிக்கின்ற மாணிக்கம் மாதுளம் போது மலர்க்க மாலை

துதிக்கின்ற மின் கொடி மென்கடிக் குங்குமதோய மென்ன

விதிக்கின்ற மேனி அபிராமி எந்தன் விழு துணையே"

 

என்று அபிராமி அன்னையின் அழகை அபிராமி பட்டர் தன் அபிராமி அந்தாதியில் பாடி உள்ளார்அன்னையை  மனம் உவந்து துதிப்போர்க்கு துன்பம் இல்லை அவள் அருள் காட்டி எம்மை காப்பது திண்ணமே.

எத்தனை வடிவில் வந்தாலும், எத்தனை ஆலயங்களில் இருந்தாலும், அம்பிகை ஆனவள் பக்தர்களின் உள்ளதிலே குடி இருப்பாள், அழுது மனம் உருகி வேண்டும் பக்தர்களின் குறை தீர்க்க அவள் தரணியிலே வருவாள், அது அன்பான மனித வடிவாக கூட இருக்கலாம்,  அந்த அன்பான உள்ளங்களின் மூலம் தன் ஆட்சியை அருளை பக்தர்களுக்கு கொடுக்கும் வல்லமை அந்த அம்பிகைக்கே உரிய மகத்தான செயலாகும்.

அந்த அம்பிகையை வழி பட்டு நாமும் பலன் பெறுவோமாகசகலமும் அவளே என அம்பிகையின் அருளை புரிந்து கொண்டால் அவளை இந்நாளில் துதிப்போர்க்கு துன்பம் தீரும் என்பதில் ஐயம் இல்லை.

கவி மீனா

 

இந்து மதம் என்ன சொல்லுது?

கல் தோன்றி மண் தோன்றா காலத்திலேயே தோன்றியதாக கூறப்படும் ஒரே மதம் இந்து மதம் என்பதை சிந்து வெளி பிரதேசத்தில் நடை பெற்ற ஆய்வுகள் மூலம் ஆராய்ந்து அறிய பட்ட விடயமாகும்.

இந்து மதத்திலே ஆலய வழிபாடு காணப்படுவதன் காரணம் என்ன வெனில் ஆ என்பது ஆன்மா என்றும் அந்த ஆன்மாக்கள் இறைவனோடு லயித்து நிக்கும் இடம் லயம் என்றும் அதுவே ஆலயம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

இறைவனுக்குஉருவம் இல்லை ஆனால் உருவம் உள்ள இந்த மானிடர் உய்வதற்க்காய் இறைவன் அவ்வப்போது வடிவம் கொண்டு பூமியிலே அவதரித்து இந்த உயிர்களை நல்வழி படுத்தியதாக சொல்லப் படுகிறது  பல முறை இறைவன் திரு உருக் கொண்டு காட்ச்சி தந்து நின்றதால் பல வடிவங்களில் அவனை வணங்கும் முறை வந்தாகி விட்டது.

ஆனால் எல்லா வடிவமும் ஒரு உருவம் இல்லா  அருவும் உருவுமான சக்த்தியின் தோற்றமே என்பதில் ஐயம் இல்லை

ஆணவம், கன்மம், மாயை என்னும் முக்குணங்களில் அகப்பட்டு இந்த ஆன்மாக்ள்  அவஸ்த்தை உறும் கால் அவர்களை பதி. பசு, பாசம் என்னும் முப்பொருளையும் உணர்த்தி முத்தி நிலை அடைய செய்யவே இறைவன் உருவம் எடுத்து  இந்த பூமியிலே திருவிளையாடல்கள் நடாத்தி சென்றதாக சைவ புராண கதைகள் கூறுகின்றன.

மற்றும் ஒரு உயிர் மரணித்த போது மூன்று பொதிகளை மட்டுமே சுமந்து செலுகிறது என்பது இந்து மத தத்துவம் ஆகும்.

'மாடி, மனை, கோடி பணம் நிறைந்து குவிந்தாலும் ஒரு காதற்ற ஊசியும் வாராது தான் கடைவழிக்கே " என்று பட்டினத்து அடிகள் சொல்லி வைத்தார் அன்று. ஆனால் ஆன்மா சுமந்து போகும் அந்த மூன்று பொதிகள் என்ன தெரியுமா?

பாவம் புண்ணியம் மற்றும் பெற்ற ஞானமும் ஆகும்.

இதை தவிர உயிர்கள் இவ்வுலகில் இருக்கும்வரை  காணுகின்ற காட்ச்சியும், சேருகின்ற உறவுகளும், நாடுகின்ற இன்பங்களும், ஆடுகின்ற ஆட்டங்களும்,  எல்லாம் ஒரு மாயையின் வேலையே  ஒருவர் இறந்து விட்டால் நாளை இறக்க போகின்ற மனிதர்கள் கூடி கூடி அழுவதும்,  எனது உனது என்று சண்டையில் அமைதி இன்றி தவிப்பதும், பணம் என்ற ஒரு அசையா பொருளாலே உலகம் அசைவதும் என்ன ஒரு மாயா உலகம் அதில் பெறும் சிறிய இன்பமும் எல்லாம் இந்த உடலில் உயிர் ஒட்டிக் கொண்டு இருக்கும் வரை தான்.

 இதை உணரக்கூடிய ஆன்மாக்கள்  ஞானத்தை அடைந்து விடுகின்றன,  இந்து மதத்தின் உண்மை தத்துவத்தை புரிந்து கொண்டால் அந்த வழி நடக்கவே மனம் விரும்பும்  முதலில் இந்து மதம் என்ன சொல்கிறது ? அதை நாம்  மேலும் அறிந்து கொள்வோமா?

கவி மீனா

 

அந்த இரவு

சட சட என்று காற்று சுற்றி சுழன்று அடிக்க

சோ என்று கனத்த மழையை வானம் அள்ளி   ஊத்த

பளீர் என்று மின்னல் கரு மேகத்திலே நெளிந்து ஓட

டம டம என இடி முழக்கம் காது வெடிக்க முழங்க

ஒரு பயங்கரமான  நிலையில் அந்த இரவு

இந்த கோடை இடியிலும் ஐந்து நிமிடத்துக்கு

ஒரு முறை  இரைந்து கொண்டு வானில் பறக்கும் விமானம்

மின்னி மின்னி மின்மினி பூச்சி போலே மறையும்

அதன் வெளிச்சம்

சர் என்று றோட்டில் உள்ள நீரைஅ ள்ளி அடித்த வண்ணம்

மணித்தியாலத்துக்கு ஒன்றாக ஓடும் வாகனம்

மணி பன்னிரண்டை எட்டிவிட்டதால்

எங்கோ தூரத்தே வரும் கடைசி பஸ்சின் ஓசை

மழைவிட்டபின்னும் தங்கி நின்று

கண்ணாடி ஐன்னல் மேலே விழுகின்ற

மழைதுளியின் டங் டங் ஓசை

வீட்டுக்குள்ளே சுவர்கடிகாரத்திலிருந்து வரும்

டிக் டிக் சத்தம்

இந்த நடு நிசியிலும் பயங்கரமான அமைதியை

தனிமையில் பல்கணியோரம் இருந்து

ரசிக்கின்ற என் இதயத்தின் லப் டப்  சத்தம்

பக்கத்து வீட்டு திறந்திருந்த ஐன்னுல் வழியாக வந்த

குழந்தையின் அழுகுரல்

இப்படி என்னை சுற்றி எத்தனை ஒலிகள்

அந்த இரவில்

சிந்தித்துப்பார்த்தேன் உலகத்தில்

இந்த வேளையில் எத்தனை

ஐனனமோ எத்தனை மரணமோ

எத்தனை ஓசைகள் எத்தனை துயரங்கள்

எத்தனை இதயங்கள்

அழுகின்றதோ யார் அறிவார்

கவி மீனா

இன்பமும் துன்பமும்

இடியும் மழையும் கலந்து வரும்

மறுநாள் நிலவும் தொடர்ந்து வரும்

இருளும் இரவும் சேர்ந்து வரும்

பகலும் ஒளியும் பின்பு வரும்

இன்பமும் துன்பமும் மாறி வரும்

இம்மையும் மறுமையும் தேடி வரும்

இறப்பும் பிறப்பும் உலகில் வரும்

இதுவே இயற்கையின் நியதி ஆகும்

கவி மீனா