உறங்காத உண்மைகள்

 ஊர் எல்லாம் உறங்கையிலே நான் உறங்காது விழித்திருந்தேன்

உண்மை ஒன்று உள்ளத்திலே உறுத்தவே விழித்திருந்தேன்

காலம் எல்லாம் அழகு பார்த்து காத்து வரும் இந்த காயம்

கண்ணெறி பட்டதனால் காய்ந்து போயும் விடும்

மாறாத நோய்கள் வந்து மனதையும் தாக்கிவிடும்

அழகிழந்து பலம் இழந்து பாடையிலே போகும் வரை

ஆணவம் தான் நிலைத்து நிற்க்கும்

காற்று ஒன்று வெளியே வந்தால் காயமே இது பொய்யாகும்

இது காற்றடைத்த ஒரு பையாகும்

மாயையில் உழருகின்ற இந்த மாயா உலகத்திலே

மாழ்ந்து போனோமே இங்கு மாழாமல் வாழ்பவர் யார்?

என்னது உன்னது என்று எத்தனை சண்டை இங்கே

இதனால் உடைவது எத்தனை மண்டை அங்கே

இந்த வாழ்க்கையில் காண்பதும் எத்தனை பிரிவு

இறுதியில் நாம் போவதோ ஒரு தனி வழி தானே?

முடிவில்லா வானத்திலே பறந்து நாம் போகையிலே

முடிவாக எம்முடன் கூட வருவதுதான் எந்த உறவு?

இதற்க்குள் வாழுகின்ற போது வீணான தொல்லைகள் ஏன் நமக்கு?

ஆளுக்கு ஆள் அடிமை என்றும் அகம்பாவ பேச்சும் கொண்டு

நட்புக்குள் துரோகமும் செய்து நம்பிக்கை மோசமும் செய்து

எட்டிக்கு போட்டியாய் ஏக்கத்தாள பேச்சோடு

இல்லாத வம்பு சண்டைகள் தான் ஏன் வளர்ப்பு? 

இல்லை ஒரு சொந்தம் எமக்கும் என்றும் துணை நிற்க்க

இறுதியிலே கூட நம்மோடு வருவதற்க்கும்

இருக்கும் வரை ஏமாற்றம் ஏன் இந்த தடுமாற்றம்

மற்றவரை ஏமாற்றி நீ காண்பதென்ன? கொண்டாட்டம்

அடுத்தவன் வாழ்க்கையிலே நீ செய்யும் சோதனையால்

நீ படும் களியாட்டம் அது உன் சாதனையா?

சத்தியத்தின் வழி நடந்தால் சாகும் வரை நின்மதியே

மனச்சாட்ச்சி கேட்பதற்க்கு கேள்விகளும் இல்லையே

நீ மலர்களை மிதிக்காதே முள்ளையும் மிதிக்காதே

நீ நடக்கும் பாதையிலே மனங்களையும் நசுக்காதே

கூடாத உறவெல்லாம் எட்டாமல் எட்டி வீடு

ஆகாத சொந்தங்கள் அத்தனையும் மறந்து விடு

உன்னால் முடிந்தால் உதவிகள் செய்துவிடு

முடியாது போனால் உள்ளதை சொல்லிவிடு

குற்றங்களை கண்டால் உன் கருத்தை சொல்லிவிடு

சுத்தமாய் வாழ்வதற்க்காய் உன் மனதை சுத்தம் செய்துவிடு

பாவம் நீ செய்யாவிடில் பயப்படத் தேவை இல்லை

பாவிகளை சேர்கா விடில் பாதையிலே பயம் இல்லை

இதுதான் வாழ்க்கை என்று வாழும் வரை வாழ்ந்துவிடு

வாழும் காலம் வரை நல்லவனாய் வாழ்ந்துவிடு

கவி மீனா

 

 

பயிதியங்கள்

பயிதியங்கள் பல உண்டு குளறி கொண்டு தலையை பிச்சுக் கொண்டு தெருவிலே ஓடுபவன்தான் பயிதியம் என்று நினைகாதீங்கோ நித்தம் நித்தம் நம் வாழ்விலே பல பயித்தியங்களை நாம் சந்திச்சு கொண்டே இருக்கின்றோம்

பெண் பயித்தியம் பிடித்து அலைபவன் உண்டு பண பையித்தியம் பிடித்து அலைபவனும் உண்டு  பொறாமை என்னும் பையித்தியம் பிடித்து அலைகிற பையிதியங்கள் நாட்டிலே கூடி போய் விட்டது இப்படியாக பயிதியங்கள் பல விதம்

அன்பாக பேசி பழக தெரியாமல் கோப பட்டு மற்றவர்களுடன் கத்தி சண்டை போடுபவனும்  ஒரு வித பயித்தியம்தான் அல்லது அடுத்தவர்களை கோள் சொல்லி சண்டை மூட்டி விட்டு வேடிக்கை பா ர்பவனும் பையித்தியம்தான்

அடுத்தவங்களை சந்தேக கண்ணோடே பார்த்துக்கொண்டு கற்பனையில் பல தப்பான கற்பனைகளை வளர்த்து பொய் கதைகளை கட்டி பிரச்சனைகளை உருவாக்கும் பயித்தியங்களும் உண்டு

மனதை அமைதியாக வைத்து தன்னுடைய காரியங்களை மட்டும் பார்காமே எப்போ பாரு அடுதவனை பற்றியே சிந்திச்சு நெஞ்சம் குமுறும் ம னிதர்கள் கூட மனநிலை பாதிக்கபட்டுதான் அப்டி வாழுகிறார்கள்

பயித்தியங்கள் தமது குறைகளை கண்டு கொள்ள மாட்டார்கள் மற்றவன் தப்பு பண்ணுவதாகவும் முறை கேடா வாழ்வதாகவும் சொல்லி கொண்டு தன்னை தானே சமாதனம் செய்ய நினைபார்கள் காரணம் ஒரு சில சமயங்களில் அவர்கள் வெளியே சொல்லாவிடிலும் அவர்கள் மனது இடைகிடை சுட்டிகாடுவதாலோ தெரியவில்லை

வெளிநாடுகளில் பையித்தியங்கள் தெருவில் ஓடவில்லை காரிலே ஓடி திரியுதுகள் பாருங்கோ மன நிலை பாதிக்கப்பட்ட மனிதர்கள் நம்மோடேயே இருக்கிறார்கள்  அவர்கள் தாங்கள் மன நோயாளி என்பதை ஒத்துக்கொள்ள மாட்டார்கள் அவர்களால் எமக்கு நிறைய தொல்லைகள் நித்தம் வந்து கொண்டே இருக்கிறது இதை நீங்கள் உன்னிப்பாக கவனித்து பாருங்கோ எதற்கும் நீங்கள் பைத்தியம் இல்லாமல் இருக்க வேணும் அப்போதான் உண்மை புரியும்

கவி மீனா

 

 

சொந்த கதை

 

விமானத்தில் பயணம் செய்தேன்  றெயினிலும் ஏறியூள்ளேன் பஸ்சிலும் ஏறியுள்ளேன் காரிலே நித்தம் ஓடுகிறேன் சைக்கிள்   கூட ஓடி இருக்குறேன் ஆனால் நாம் படுத்து இருக்க எம்மை வைத்து ஓடுறாங்களே Ambulance என்று அதிலும்  இப்போதான் ஒரு அனுபவம் கண்டேன்

சும்மா என்ன ஓட்டம் பா?? கட புட என்று ஓடிச்சு கண்ணு மண்ணு  தெரியாமே ஓடிச்சு வெறே வருத்தம் (heart)என்றால் அதுக்குள்ளேயே மண்டையை போட்டு இருபாங்கள் அப்படி ஒரு குலுக்கல் மாட்டு வண்டி சவாரிதான் ஒரு நாள் செய்து பார்க்கணும் என்று ஆசை இருந்தது ஐல்ஐல் ஓசை ஓடு குலுக்கல் ஓட வண்டி ஓடினால் நல்லா  பாடி கொண்டே போகலாம் என்று ஒரு நப்பாசையில் மண் வழுந்தா போலே நான் இந்த வண்டியில் ஏற வேண்டியதாயிற்று

ஒரு வளியாக  ( Hospital) போய் சேர்ந்ததும் இங்குள்ள வைத்தியரும் (Vampire)  வம்பியரும் ஒன்று போலே அப்படி ஒரு இரத்த வெறி கட கட என்று இரத்ததை போத்தல்களில் நிரப்பி எடுபதிலேயே கண்ணாக இருந்தாங்க

கடைசியாக யேசுவை சிலுவையில் அறைஞ்சா போலே என்னை கொண்டு போய் (Intensive ward) இலை போட்டு இரண்டு கையிலும் வயறுகளை ஏத்தி மூக்கிலை சுவாசம் போக ஒரு வயறை பூட்டி அப்படி அங்காலை இங்காலை அசைய முடியாமே கட்டி போட்டாபோலே மல்லாக்க படுக்க விட்டுடாங்கள் சரி நான் எனி தப்ப மாட்டன் என்று மனசு சொல்லிச்சு

அதைவிட என்னை  (Bed) ஓடே தள்ளி கொண்டு ஒவ்வொரு இடமாக ( Checkup) க்காக கொண்டு ஓடுவாங்களே அதுவே ஒரு நல்ல அனுபவம்தான் தள்ளி கொண்டு நீண்ட தூரம் ஓடி ( Lift ) வளியாக மற்ற மாடிக்கு கொண்டு போய் திருப்பி கொண்டு வந்து என்னுடைய இடத்தை விடும் வரை அந்த (Driving)  இது அல்லோ சிறந்த  என்று நான் எனக்குள் மெச்சி கொண்டேன்

இப்படி நோயாளிகளை (Bed ) ஓடே பத்திரமாக கொண்டு ஓடுபவர்களுக்கும் ஒரு திறமையான  (Driving license ) கொடுக்க வேணும் என மனசுக்குள்ளே நினைத்தேன்

10 நாள் எப்படியோ போச்சுது என்டை கையாலே சமைத்து ருசியாக சாப்பிடாமே போக போறேனோ என்று மனசிலை ஒரு கவலை சாப்பாட்டை நினைத்தால்  பசியாக வரும்

என்ன அதிசயமோ நான் கும்பிடும் அம்பாள் எனக்கு சில நண்பிகள் வடிவில் வந்து தக்க தருணத்தில் தேவையான உதவிகளை செய்து  மருத்துவர்கள் வடிவிலும் எனக்கு நல்ல மருத்துவத்தை செய்து கண்ணை போலே என் 2 ( Sons ) கண்மணிகளும் அவங்களோடே ( Gf ) ஆசை கண்மணிகளும் மாக என்னை கவனம் எடுத்து பார்த்தால் நான் மீண்டும் உயிரோடே வந்துள்ளேன் உங்களுக்கு எழுதி தொல்லை கொடுக்க ஹஹஹஹ

கவி மீனா

 

 

 

கோடிகள்

 

கோடி பணத்தில் புரண்ட போதும்

நின்மதியின்றி அலையும் மனிதர்கள்தான்

எத்தனை பேரு?

பல கோடியை தேடி போய்

தெரு கோடியில் நின்றவர்கள் எத்தனை பேரு?

கோடி கோடியாய் கொட்டி கொடுத்தும்

திருமண வாழ்வில் கோடி இன்பம் காணாதவர்கள்தான்

எத்தனை பேரு?

உலகிலுள்ள கோடி சனத்தில் நல்ல மனசை தேடி

ஒரு மனிதனையும் காணாதவர்கள்தான் எத்தனை பேரு?

நாடு இருந்தும் வீடு இருந்தும் நமக்கு என்று

ஒரு வீட்டு கோடி கூட இல்லாமல் அலையும் தமிழர்கள்

தான் எத்தனை பேரு?

வருசம் பொங்கல் தீபாவழி என்று பல பல விழாக்கள்

வந்த போதும் ஒரு கோடி துணி உடுக்க

வழியின்றி வாடும் மனிதர்கள் எத்தனை பேரு?

இன்பம் கோடி துன்பம் கோடி எல்லாம் நாடி

மானிட வாழ்வில் யாவும் ஓடி

மறைவதுதானே நீர்குமிழி வாழ்க்கை

நீர் குமிழி வாழ்கை

கவி மீனா