வாழ்கை பாதை

மனித வாழ்கை பாதை ஆரம்பிப்பது தாயின் கருவறையில் எங்கே போய் அது முடியும் என்பது கடைசி வரை யாருக்கும் தெரியாது சாலைகள் கூட நெளிந்து வளைந்து மாறி போனாலும் ஒரு இடத்தை போய் சேரும் என்பதும் அந்த இடத்தின் பேரும் தெரிந்து கொள்ளலாம் ஆனால் இந்த மனித வாழ்க்கை பாதை மட்டும் எங்கே போகுது எப்படி முடியும் என்பது மட்டும் புரிவதில்லை  கடலில் உடைந்த கப்பல் போலே சிதறுண்டு உருண்டு திசைமாறி இடம்மாறி தடம்மாறி மொழிமாறி மதம்மாறி எப்படி எப்படியோ போய் கொண்டுதான் மனித வாழ்கை இருக்கிறது எப்படி எங்கே முடியும் என்பதுதான் யாருக்கும் தெரிவதில்லை அதிலும் இன்று இலங்கை தமிழர் ஒவ்வொருத்தர் வாழ்கை பாதையும் திசைமாறி தான் போகிறது அதிலே ஒரு சிலர் வாழ்கை மட்டும் தடம் பதித்து செல்கிறது

ஒரு மரத்தில் இருந்து பரவுகின்ற விதைகள் பல வழிகளில் பல இடங்களை போய் சேந்தாலும் அதில் ஒரு சில விதைகள்தான் நல்ல பசளை உள்ள நிலத்தை சேர்ந்து முளைத்து மரமாக வளர்ந்து மீண்டும் மனிதர்களுக்கோ மற்ற உயிரினங்களுக்கோ பிரயோசனமாய் இருக்கின்றது அதே போல திசைமாறி காற்றில் அடியுண்டு ஓடும் சருகுகள் போலே எட்டு திக்கும் ஓடி போன தமிழர் வாழ்வு எப்படி ஆகி போச்சு என்பதை ஒவ்வொருத்தர் வாயால் கேட்டால்தான் அறிய முடியும்

வெளி நாடு வந்த பல தமிழர்கள் மனம்மாறி குணம்மாறி மதம்மாறி  கலாச்சாரம்மாறி தான் வாழ்கின்றார்கள்  என்னதான் பணம் பொருள் சேர்க முடிந்தாலும் நின்மதியை சேர்த்த தமிழர் யார் உள்ளார்? வருங்கால சந்ததிகளும் தமிழை மறந்து கலாச்சாரம் மறந்து கலப்பு மணம் புரிந்து தமிழர் என்ற தனி தன்மை அழிந்துதான் போகிறார்கள்

ஆதி மனிதர்கள் அன்று வீடு காசு பொருள் என்று எதுவும்  இல்லாத போதும் காட்டிலே நின்மதியாக சுகமாக  வாழ்ந்து இருந்தார்கள் ஆனால் இன்றோ நாகரீகம் விஞ்ஞானம் என்று உலகம் வளர்ச்சி அடைந்து எல்லா வசதிகளும் மனிதர்களுக்கு கையிலே கிடைத்த போதும் நின்மதி என்பது இல்லாமல்தான்  நம்ம சனம் வாழுகிறார்கள்

வெளிநாட்டிலே வாழும் தமிழர்கள் பலரது வீட்டிலே எங்கே திரும்பினாலும் அசையா பொருட்களான விலையுயர்ந்த அலங்கார பொருட்கள் கண்களை கவரும் ஆனால் அசையும் பொருளான சொந்த உறவுகள் அவர்களை விட்டு  வெகு தூரம் போய் இருக்கும் வங்கி கணக்கிலே காசு சேருவது போலே  அவர்கள் உடம்பிலும் நோய்கள் சேர்ந்திருக்கும் ஓடி திரிய பென்ஸ் கார் இருக்கும் ஆனால் அதில் சேர்ந்து போக பெத்த பிள்ளைகள் கூட  அருகில் இருக்க மாட்டார்கள்  வீட்டில் பட்டு சேலை குவித்திருக்கும் தங்க நகை நிரம்பி இருக்கும் ஆனால் நின்மதியில்லாமே மனசு வேதனையில் அலைபாய்திருக்கும் இதுதான் வெளிநாட்டில் தமிழன் வாழ்கை

எங்களுக்கு என்ன  நாம் நினைத்தது எல்லாம் சாதித்து விட்டம் என சிலர் இறுமாப்போடு வாழும் போது கூட திடீரென அவர்கள் வாழ்கை பாதை திசை மாறலாம் இல்லை மரணம் கூட சம்பவிக்கலாம் இன்று இருக்கும் நிலமை நாளை இல்லை என்பதே உண்மை  நாம் மற்றவர்கள் போலே இல்லை நாங்கள் எல்லாம் சரியாக செய்கிறோம் திருப்தியாக வாழுகிறோம் என்று கர்வம் கொள்ள கூடாது ஏணியில் ஏறி உயர போனாலும் ஒரு  நாள் இறங்கி வரத்தான் வேணும்

நாம் அப்படி பண்ண மாட்டம் இப்படி வாழ மாட்டம் என்று மார்பு தட்டி பேசுவோர் வாழ்கையும் ஒரு நொடியில்  ஆட்டம் காணலாம் புயல் காற்று அடிக்கும் போது பச்சை மரங்களும் சாய்வதில்லையா? அதே போல்தான் இன்று இருக்கும் நிலமை யாருக்கும் என்றும் இருக்கும் என்பது நிச்சயம் இல்லை  இந்த மனித வாழ்கை பாதை எங்கே போகிறது எப்படி முடியும் என்பதை  அறிய இப் புவியில் யார் உள்ளார்?

கவி மீனா

 

 

 

மொளனமாக இருப்பதெல்லாம்

கோழி ஒரு முட்டை இட்டு  கொக்கரித்து ஊரை கூட்டும்

ஆமை அது ஆயிரம் முட்டை இட்டும் அமைதியாய் படுத்திருக்கும்

மொளனமாய் இருப்பதெல்லாம் முட்டாள்கள் செயல்கள் அல்ல

ஆயிரம் பூப் பூக்கும் மரம் செடிகள் அசைவதில்லை அழுவதில்லை

பல் ஆயிரம் கனிகள் தந்தும் அவை கூவி கூவி சொல்வதில்லை

வாழை மரம் எமக்காக நல்ல குலை தள்ளி விழுந்தாலும்

அதனை வெட்டி எறிகையிலும் தன் தியாகத்தை சொல்வதில்லை

நம் தாகம் தீர இளநீரை தருகின்ற தென்னை கூட

ஒரு நாளும் தற் பெருமை  பேசி கொள்வதில்லை

இனிக்கின்ற சுவையான பாலை தரும் பசு கூட

ஒரு நாளும் கொம்பால் இடித்து முட்டுவதில்லை

நவரத்தினத்தை  சொத்தாய் தலையில் கொண்ட நாகமும்

நல்லவர்களை அடிக்காமல் தீண்டுவதில்லை

ஒளி வீசும் வெண் முத்தை தருகின்ற சிப்பியும்

மனிதர் கையால் சாகையிலும் மொளனத்தை விடவில்லை

முத்தான சிந்தனைகளை சொத்தாக கொண்டவரே

என்றும் மொளனமாய் இருந்திடுவர்

அரை குறை அறிவுள்ள மனிதர்களேஅறியாமை காரணத்தால்

ஆகாயம் முட்ட துள்ளி  குதித்திடுவர்

ஊரை கூட்டி பெரியவர் போல் பித்தலாட்டம் செய்திடுவர்

பேர் எடுக்க நினைப்பவரே பேசி பேசி கிளித்திடுவர்

மொளனமாய் இருப்பதெல்லாம் நிறை குடம் போல்

தளம்பாத நிதானம் உள்ளவர்கள் நெஞ்சமதே

நிதானம் உள்ளவர்கள் நெஞ்சமதே

கவி மீனா

 

 

முனி உலா வரும்

நாவல் மரத்தில் காளி என்பர்

நடு நிசியில் கொள்ளி வாய் பிசாசு என்பர்

புளிய மரத்தில் வைரவரும் காட்டுக்குள்ளே மோகினியும்

இரவு வந்தால் அன்று ஈழத்தில்  ஒரே பேய் பயம்

எந்த இருட்டை பார்த்தாலும் பேய் வரும் என்று பயம்

ஒருத்தரும் இரவில் தெருவில் சுற்றுவதில்லை பாரும்

காரணம் முனியப்பர் வருவார் என்று சொல்லுவினம் கேளும்

அத்தனை பேய்களும் இங்கும் உலா வருகுது பாரும்

தினம் இரவு பகலாய் அவை உலா வருகுது பாரும்

இங்கே தினமும் முனியப்பர் உலா வருவார்

பனி காலத்திலும் முனியப்பர் உலா வருவார்

பறட்டை தலையும் அதிலே செம்பட்டை மயிரும்

கழுத்து நிறைய தடித்த வெள்ளி சங்கிலியும்

காதிலே கடுக்கனும் கையிலே நெருப்பும் வாயிலே புகையும்

நடந்தாலும்  இருந்தாலும் கை தொலை பேசி

மணியும் அடிக்க  கடும் இருட்டிலும்  குளிரிலும்

இந்த முனி உலா வருவார்

சுத்தி வர கொள்ளி வாய் பேய்களும்  கொத்தி பிசாசுகளும்

சில சமயம் மோகினி பேய்களும் இரவிலும்

இருட்டிலும் குளிரிலும் பனியிலும்

கும்மாளமாய் உலாவருகுது  தினம் பாரும்

முனிகள் உலா வருகுது பாரும்

கையிலே புட்டியும் வாயிலே சீட்டியும்

பக்கத்தில் குட்டியும் கூட வரும் பாரும்

இது ஐரோப்பாவுக்கு வந்து இறங்கிய முனிகள் பாரும்

பாதை மாறி போன தமிழன் முனிகளாய்

மாறிய கதைகள் தான் இது கேளும்

ஐரோப்பாவிலும் முனிகள் வந்த கதையை கேளும்

கொஞ்சம்  நின்று  தான் கேளும்

கவி மீனா

 

 

வாடிய மலர்

வாடிய மலரில் வாசம் இல்லை

காய்ந்த செடியில் கனிகள் இல்லை

கறந்த பாலும் முலை புகுவதில்லை

பிரிந்த உறவில் இன்பம் இல்லை

பேசிய வார்தைகள் நமக்கு சொந்தம் இல்லை

போன இளமை திரும்புவதில்லை

நரைத்த முடியோ மீண்டும் கறுப்பதில்லை

நாம் கண்ட கனவுகள் பலிப்பதில்லை

கடவுளும் கண்ணுக்கு தெரிவதில்லை

காற்றையும் பார்க்க முடிவதில்லை

கடல் நீரும் குடிக்க இயல்வதில்லை

ஓடிய காலங்கள் மீண்டும் வருதில்லை

நாம் இழந்தவை திரும்ப  கிடைப்பதில்லை

மறைந்த உயிர்கள் வருவதில்லை

மனதில் விழுந்த துயரம் மறைவதில்லை

என்றும் மறைவதில்லை

கவி மீனா